انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 12 3 2022 03 21 Integrated Water Resources Management of Minab Basin, Southern Iran, Using Modified Sustainability Index مدیریت یکپارچه منابع آب حوضه میناب با کاربرد شاخص پایداری اصلاح شده 182 199 146398 10.22125/iwe.2022.146398 FA سجاد مشایخی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران، کرج، ایران کیومرث ابراهیمی مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-9914-4383 فرشته مدرسی گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد شهاب عراقی نژاد مهندس کنترل منابع آب در هیئت مدیره کنترل منابع آب ایالتی، ساکرامنتو، کالیفرنیا، امریکا Journal Article 2022 03 12 The catchment area of ​​the Minab river basin and its main branches, as a part of Makren coast, southern Iran, are one of the important areas for water resources planning and management. The aim of this study was to set-up a comprehensive water resource planning and management model, involving WEAP software, for the area. The area includes the Minab, Jeghine Toukahoor, Manoojan, Roodan, Nodej, Dehkohan, Mosaferabad and Faryab Galashgerd. Two scenarios including: (RS) as the reference scenario, and a conservative agricultural development (CAS) were implemented for the future horizon of year 1410, using WEAP model. Then the outputs were evaluated using the performance criteria including; volumetric reliability, reversibility, vulnerability and stability indices. A 15-water year data (2000-2014) was used, 10 years of that for calibration purposes and the rest of 5 years data for verification. The values of evaluation indices, coefficient of determination and Nash-Sutcliff coefficient, for calibration period were equal to 0.98, 0.97 for the Esteghlal dam volume and 0.98 and 0.98 for the hydrometric stations, and 0.90 and 0.86 for the groundwater aquifers, respectively. On the other hand, for the verification period, the values of the above-mentioned indices were equal to 0.98 and 0.98 for Esteghlal dam volume, 0.78 and 0.70 for hydrometric stations, and 0.97 and 0.88 for the groundwater aquifers, respectively. The above-mentioned index values indicate that the modelling results are acceptable. Moreover, between the two considered scenarios, the scenario of conservative agricultural development, with a sustainability index of 55.47%, has a higher priority. حوضه آبریز روخانه میناب و سرشاخه‌های اصلی آن که بخشی از سواحل مکران را تشکیل می‌دهند، به دلیل داشتن موقعیت جغرافیایی مهم و بحران کم آبی که با آن مواجه است، یکی از مناطق پر اهمیت جهت برنامه‌ریزی و مدیریت منابع آب می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر شبیه‌سازی و ایجاد مدل برنامه‌ریزی و مدیریت جامع منابع آب با استفاده از نرم‌افزار WEAP در این منطقه است. منطقه مورد مطالعه شامل محدوده‌های مطالعاتی میناب، جغین توکهور، منوجان، رودان، نودژ، ده‌کهان، مسافرآباد و فاریاب گلاشگرد است. دو سناریوی: 1) مرجع (RS) و 2) توسعه محافظه کار کشاورزی (CAS)، برای افق 15 ساله از سال آبی 1395-1394 تا 1410-1409، با استفاده از خروجی‌های مدل WEAP اجرا شد و ارزیابی بر اساس معیارهای عملکرد اطمینان‌پذیری در حجم، برگشت‌پذیری ، آسیب‌پذیری و شاخص پایداری در بخش مصارف انجام گرفت. به این منظور از داده‌های یک دوره 15 ساله آبی (1394-1380) استفاده شد که 10 سال آن (1389-1380) جهت واسنجی و 5 سال دیگر (1394-1390) جهت صحت‌سنجی بکار برده شد. شاخص‌های ارزیابی ضریب تبیین و ضریب نش- ساتکلیف در دوره واسنجی برای حجم مخزن سد استقلال به ترتیب برابر 98/0، 97/0 برای ایستگاه‌های هیدرومتری به ترتیب برابر 92/0، 89/0 و همچنین برای آبخوان‌ها 90/0، 86/0 و در دوره صحت‌سنجی نیز 98/0، 98/0 برای حجم مخزن سد استقلال، 78/0، 70/0 برای ایستگاه‌های هیدرومتری و 97/0، 88/0 برای آبخوان‌ها محاسبه شد که بیانگر مدل‌سازی قابل قبولی می‌باشد. در بین دو سناریوی تعریف شده نیز سناریوی توسعه محافظه کار کشاورزی با شاخص پایداری 47/55 % در اولویت بالاتری قرار گرفت. https://www.waterjournal.ir/article_146398_a16a859ea37ebe64c50e22d756747a4c.pdf