انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 1 1 2010 11 22 Optimal water allocation for Sufi-chay irrigation and drainage network in East Azerbaijan province of Iran using genetic algorithm تخصیص بهینه آب در شبکه آبیاری و زهکشی صوفی چای در استان آذربایجان شرقی با استفاده از الگوریتم ژنتیک 52 61 70399 FA حامد کیافر گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز علی اشرف صدرالدینی گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز امیرحسین ناظمی گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز هادی ثانی خانی عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز Journal Article 2018 10 01 Due to water use increasing, attention to optimal water resources allocation is needed. In Iran, due to lack of rainfall in most watersheds and limitation of water resource, planning is very essential and inevitable to identify facilities and the limitation with the aim of optimum operation. In recent decades, the use of intelligent evolutionary methods for optimization of water allocation was more focused by researchers. Genetic algorithm is one of the new optimization methods which were more applied for complex and nonlinear problems. In this research, Alavian dam and Sufi-chay irrigation and drainage network in downstream of dam was considered. The agricultural lands include four regions with different areas. The results indicated that the difference between the average amount of allocated and optimized water in various regions was equal to 2.1 MCM per year. The average area under cultivation from actual values was 3 percent more than predicted values of water resources. Based on optimal cultivated areas, the benefit from sailing agricultural product has oscillation and does not specific trend با توجه به رشد روزافزون مصرف آب، تخصیص بهینه منابع آب نیاز به توجه بیشتری دارد. در کشور ایران به علت کمبود بارندگی در اکثر حوزه‌های آبریز و محدود بودن منابع آب، برنامه‌ریزی به­منظور شناخت امکانات و محدودیت­های منابع آب با هدف بهره‌برداری بهینه بسیار ضروری و اجتناب ناپذیر می‌باشد. استفاده از روش­های هوشمند تکاملی برای بهینه سازی تخصیص آب در دهه های اخیر بیشتر مورد توجه محققین قرار گرفته است. الگوریتم ژنتیک یکی از روش­های جدید <br /> بهینه­سازی است که بیشتر برای بهینه­سازی مسایل بسیار پیچیده و غیرخطی به کار می­رود. در این تحقیق، محدوده مطالعاتی سد علویان و شبکه آبیاری و زهکشی صوفی‌چای در پایین­دست آن درنظر گرفته شد. اراضی کشاورزی این محدوده شامل چهار منطقه با وسعت‌های متفاوت است. نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که اختلاف مقدار آب تخصیص یافته واقعی و مقدار بهینه در مناطق مختلف به طور متوسط برابر 1/2 میلیون مترمکعب است. همچنین میانگین سطح کل زیرکشت حاصل  از مقادیر واقعی سه درصد بیشتر از سطح کشت حاصل از مقادیر پیش بینی منابع آب است. برمبنای سطح زیر کشت بهینه، مقدار سود حاصله از فروش محصولات در منطقه نوسان داشته و روند خاصی را نشان نمی­دهد. https://www.waterjournal.ir/article_70399_d8f93ca9310aad27c365bfe954c7db58.pdf