انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Evaluation of PredictivePotential of a learning Machine Method on Peak Outflow Due to Embankment Dam Failure ارزیابی توانایی یک روش آموزش ماشین در تخمین حداکثر دبی سیلاب ناشی از شکست سد 1 13 90241 10.22125/iwe.2019.90241 FA حامد فرهادی دانشجوی دکتری سازه‌های آبی، گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد، ایران کاظم اسماعیلی گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد، ایران. Journal Article 2019 07 09 In this study, the potential of Support Vector Machine (SVM (in the prediction of peak outflow due to dam failure was evaluated. Huge volume deposited behind dam may cause a large casualty in case of sudden release of it to downstream. Head and volume of water at the time of failure were considered as inputs to SVM model. To train these models, 70% of 112 gathered data from literature was used as training subset and the rest 30% was used to test the model as test subset, at the same time these two subsets were selected in a way to be statistically similar. After studying four SVM models with different kernel functions, i.e. Linear, Polynomial, Radial Basis Function and Sigmoid, it was found that SVM with Radial Basis Kernel function outperforms other models. Results of the statistical evaluation of the proposed model are satisfying with R2=0.96, RMSE=0.03 for training phase and R2=0.94, RMSE=0.05 for the test phase. A comparison was made between some conventional empirical equations and the proposed model in which results shows proposed SVM model surpasses empirical equations in predicting peak outflow due to embankment dam failure. در این مقاله توانایی روش آموزش ماشین Support Vector Machine (SVM) در پیش بینی حداکثر دبی خروجی سیلاب ناشی از شکست سدهای خاکی بررسی شده است. پارامترهای ورودی مدل مورد نظر، دو پارامتر مخزن در زمان شکست یعنی ارتفاع آب و حجم آب پشت سد انتخاب شد که برای آموزش این مدل‌ها از داده‌های جمع آوری شده در منابع مختلف استفاده شده است. از مجموع 112 داده، 70 درصد آن جهت آموزش مدل‌ها و 30 درصد آن جهت صحت‌سنجی، به نحوی‌که این دو زیرمجموعه از لحاظ آماری اختلاف معنی داری نداشته باشند، انتخاب شد. بعد از بررسی چهار مدل SVM، مشخص شد که استفاده از کرنل تابع پایه شعاعی بهترین نتیجه را در تخمین این پدیده حاصل می‌دهد (نتایج آماری این روش در تخمین پدیده مورد نظر با 96/0=R2، 03/0=RMSE و 94/0=R2 و 05/0=RMSE به ترتیب در فاز آموزش و آزمون). مقایسه‌ای نیز بین 6 رابطه تجربی کلاسیک و مدل توصیه شده صورت گرفت که نتایج نشانگر عملکرد ضعیف روابط تجربی در مقایسه با مدل‌ پیشنهادی است. در نهایت با توجه به اهمیت مدیریت هنگام شکست سد استفاده از روش آموزش ماشین پیشنهادی برای تخمین مقدار ماکسیمم دبی خروجی از سد پیشنهاد می‌شود.

https://www.waterjournal.ir/article_90241_d1e834301845e56e8b88e17a0107157b.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Investigating on the Orifices Outflow with Different Diameters and Envelops in the Subsurface Irrigation System بررسی جریان خروجی روزنه‎ها با قطر و پوشش‎های متفاوت در سیستم آبیاری زیرسطحی 14 23 90242 10.22125/iwe.2019.90242 FA سعید زمانی روح اله فتاحی استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2019 07 09 The use of appropriate emitters, such as perforated-pipe in the subsurface irrigation system, improves the efficiency of these systems. In present study, the best hydrodynamic conditions of the permeation environment, optimal hydraulic conditions of the orifice, and interaction between the orifice hydraulic and the surrounding environment are investigated. For this purpose, the conditions of flow and outflow resistance of the 16 mm polyethylene pipe with 1, 2.5, 5, 8 and 10 mm orifice were conducted in two modes (with and without geotextile cover) in a clay soil and 12 mm gravel in the pressure 0.25, 0.5, 0.75, 1, 1.25, 1.5, 1.75 and 2 atmospheres are investigated. The experimental results were compared with two-way ANOVA and the characteristic curves of different orifices were fitted with pressures in all experiments. The range of the values of R2 and the power of the discharge-pressure equation was Obtained 99% -93% and 0.41-0.63, respectively. The experimental results showed, using gravel around the buried orifice in the soil in all the diameters reduced the flow resistance, increased water outflow of the orifices and increased flow turbulence, conversely, using the geotextile increased the flow resistance and it was observed that in the 1 and 2.5 mm orifices, geotextile envelopment in soil and gravel have significant difference with the normal state. Based on the results of the use of 1 mm orifice in all environments and 2.5 mm orifice in the soil environment with or without the geotextile cover, had the best performance and other orifices are not recommended استفاده از گسیلنده مناسب نظیر لوله‎های روزنه‎دار در سیستم آبیاری زیرسطحی کارآمدی این سیستم‌ها را ارتقاء می‌دهد. در این پژوهش، بهترین شرایط هیدرودینامیکی محیط نشت، شرایط بهینه هیدرولیکی روزنه و اثر متقابل هیدرولیک روزنه و محیط پیرامون آن بررسی شد. بدین منظور وضعیت جریان و مقاومت جریان خروجی از لوله پلی‎اتیلن 16 میلیمتری با روزنه‎های به قطر 1، 5/2، 5، 8 و10 میلیمتر (در دو حالت استفاده از پوشش ژئوتکستایل و عدم استفاده از آن) در محیط خاک رسی و گراول با قطر متوسط 12 میلیمتر در فشارهای 25/0، 5/0، 75/0،1، 25/1، 5/1، 75/1 و 2 اتمسفر بررسی گردید. نتایج آزمایش با استفاده از آزمون تجزیه واریانس دوطرفه مقایسه شد و منحنی‎های مشخصه روزنه‎های مختلف با برازش داده‌های آبدهی بر حسب فشار برای کلیه آزمایشات تهیه گردید. بازه مقادیر R2 و توان معادله دبی- فشار مربوطه به ترتیب معادل 99%-93% و 63/0-41/0 به‌دست آمد. نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از گراول به تنهایی در اطراف روزنه مدفون در خاک در کلیه قطر‎ها موجب کاهش مقاومت جریان، افزایش سرعت خروج آب از روزنه و آشفتگی بیشتر جریان گردید و برعکس استفاده از ژئوتکستایل باعث افزایش مقاومت جریان شد و مشاهده شد که در روزنه‎های با قطرهای 1 و 5/2 میلیمتر لفاف ژئوتکستایل در خاک و گراول موجب بروز مقاومت با اختلاف معنی‎دار نسبت به حالت معمولی شد. بر مبنای نتایج حاصل استفاده از روزنه 1 میلیمتری در تمامی محیط‎ها و روزنه 5/2 میلیمتری در محیط خاک با وجود یا بدون وجود لفاف ژئوتکستایل در سیستم آبیاری زیرسطحی توصیه می‌گردد

https://www.waterjournal.ir/article_90242_32cf734f84c4c1e42960f65adff683e4.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Prediction of flow discharge in compound sections, Comparison of empricial and data driven methods پیش بینی دبی جریان در مقاطع مرکب، مقایسه روش‌های داده محور و تجربی 24 38 90244 10.22125/iwe.2019.90244 FA معین بهرام پور غلامعباس بارانی استاد بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان محمد ذونعمت کرمانی دانشیار بخش مهندسی آب دانشگاه شهید باهنر کرمان. ایران. 0000-0002-1421-8671 Journal Article 2019 07 09 Rivers discharge prediction in condition of situation appearance of compound channel is one of the important parameters in the flood and rivers engineering.in this investigation compound channel discharge has been predicted by using data drivens such as artificial neural network and support vector machines (calissification, regression) and also empricial method of channel divided by vertical division.For this purpose collected 150 expremental data frome 6 scientific source. this data divided to four categories twenty five percent by using k fold cross validation.in each modeling in data driven approaches, model testing performed by one group of data.After averageing of the same results in each data driven approach, the results showed the superiority of the SVR method .this method has maximom of , NS(equal to respectively 0.92875,0.898075) and has minimum of RMSE,MAPE (equal to respectively 0.08435( ),23.89%) and also has percentage maximom of relative superiority of RMSE than artificial neural network was performed more successful than other methode in the compund channel discharge prediction. پیشبینی دبی رودخانهها در شرایط پدیدار شدن وضعیت کانال مرکب یکی از پارامترهای مهم در مهندسی سیلاب و رودخانهها میباشد. در این تحقیق با استفاده از رویکردهای داده محور از جمله شبکه عصبی مصنوعی(ANN) و ماشینهای بردار پشتیبان(کلاس بندی(SVM) و رگرسیونی(SVR)) وهمچنین روش تجربی کانال تقسیم شده بروش تقسیم بندی عمودی(DCM) دبی کانال مرکب پیشبینی شده است. برای این هدف تعداد 150 داده آزمایشگاهی از 6 منبع علمی گرد آوری شد. این دادهها با استفاده از روش اعتبار سنجی متقابل k-تایی به چهار دسته بیست و پنج درصدی تقسیم بندی شدند. در هر مدلسازی در رویکردهای داده محور، آزمون مدل توسط یک دسته از دادهها صورت گرفت.پس از میانگین گرفتن از نتایج یکسان در هر رویکرد داده محور، نتایج برتری روش SVR را نشان داد. این روش با داشتن بیشترین مقدارضریب تعیین وضریب کارائی مدل نش ساتکلیف (NS) (بترتیب برابر با 92875/0 و898075/0 )و داشتن کمترین مقدار ریشه میانگین مجذور خطا (RMSE )و میانگین درصد خطای مطلق(MAPE ) (بترتیب برابر با ( )08435/0 و %89/23 ) و همچنین با داشتن بیشترین درصد برتری نسبی RMSE نسبت به شبکه عصبی مصنوعی در پیش بینی دبی کانال مرکب موفقتر از دیگر روشها عمل کرده است.

https://www.waterjournal.ir/article_90244_3c72f354235989fa965aa7501e0d20eb.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Rainfall-Runoff Modeling by Adaptive Neuro-Fuzzy Inference System (ANFIS) and Multi-Variable Linear Regression (MLR) مدل‌سازی بارش- رواناب با سیستم استنتاج فازی- عصبی تطبیقی (ANFIS) و رگرسیون خطی چندمتغیره (MLR) 39 51 90246 10.22125/iwe.2019.90246 FA عیسی کیاء دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری علیرضا عمادی گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری 0000-0001-9092-1468 محمد علی غلامی گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری Journal Article 2019 07 09 In this research, the efficiency of Neuro-Fuzzy System was evaluated for estimating runoff in the mountainous area of the Haraz watershed. The goal is to create a model with proper functions and membership degrees that can properly estimate the relationship between rainfall and runoff in either basin or watershed. Thus, to predict the amount of runoff, 44 different combinations of rainfall, temperature, evaporation, flow rate and antecedent precipitation index with lag time entered to an ANFIS model during the period of 32 years as a daily data. Among the different combinations of input, the structure of rainfall and mean temperature of current day with moisture index and flow rate of 1-day ago was selected as the appropriate model. The results of t-test for determining the significant difference showed that there is no significant difference between ANFIS and MLR methods. The ANFIS system with a two degree triangular membership function with RMSE=2.67, VE=4.16, R2=0.98 and EF=0.97 compared to the MLR with RMSE=2.83, VE=4.55, R2=0.94 and EF=0.92 during the test period, has a better performance in rainfall-runoff modeling of the mountainous area of the Haraz watershed. در این پژوهش، کارآیی سیستم فازی- عصبی برای برآورد رواناب ناحیه کوهستانی حوضه هراز مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف ایجاد مدلی با توابع و درجه عضویت مناسب است که بتواند رابطه بارندگی- رواناب را در یک حوضه بهدرستی برقرار کند. بدین منظور برای پیشبینی رواناب، 44 ترکیب مختلف از پارامترهای بارندگی، دما، تبخیر، دبی جریان و شاخص بارش پیشین با تأخیر زمانی بین آنها بهصورت روزانه طی دوره 32 سال آماری وارد مدل ANFIS گردید. از بین ترکیبات مختلف ورودی، ساختار بارندگی و دمای متوسط روز جاری، شاخص رطوبتی و دبی یک روز قبل بهعنوان مدل مناسب انتخاب شد. نتایج حاصل از آزمون آماری t-test برای تعیین اختلاف معنیداری نشان داد که بین دو روش ANFIS و MLR اختلاف معنیداری وجود ندارد. روش ANFIS با تابع عضویت مثلثی شکل درجه دو با معیارهای آماری 67/2= RMSE، 16/4= VE، 98/0= R2 و 97/0= EF نسبت به روش MLR با 83/2= RMSE، 55/4= VE، 94/0= R2 و 92/0= EF در دوره آزمون، عملکرد بهتری در مدلسازی بارش- رواناب ناحیه کوهستانی حوضه هراز دارد.

https://www.waterjournal.ir/article_90246_7d37b399d48ddaa17a3468050882590a.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Numerical Investigation of baffle effect on sedimentation anf flow field in sedimentation tank بررسی عددی تاثیر ارتفاع و محل تیغه بر رسوب گذاری در حوضچه ته نشینی 52 67 90247 10.22125/iwe.2019.90247 FA الهام سعیدی دانشگاه تربیت مدرس تهران احسان بهنام طلب دانشگاه حکیم سبزواری، گروه مهندسی عمران علی اکبر صالحی نیشابوری گروه سازه‌های هیدرولیکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران Journal Article 2019 07 09 Sedimentation by gravity is a common, highly applicable separation method for the suspended solid particles of water and wastewater. Sedimentation basin is an important component of every water treatment process. Due to high maintenance costs of these basins, up to about 30% of all costs in a water treatment plant, optimum performance of settling basin is very significant. In order to improve the efficiency of the basin, engineers have proposed various methods, among which, “changing the geometry along with installation of baffle in the basin” is economic and has attracted the attention of researchers. In the present paper, numerical simulation was made by using Flow3D software and RNG k-ε turbulence model for a flow consisting of settlement particles in the rectangular settlement basin by a finite volume method (FVM). This study aims at numerical simulation of the hydraulic flow in settling basins with various baffle configurations, and finally, obtaining the best geometry for the baffle. Considering the relative consistency of the numerical model results and the experimental data, the numerical simulation results were validated using the Flow3D model. The results showed that the flow in the settling basin is severely affected by the baffle. According to the studied models, it is clear that the baffles installed with lower height and closer to the basin inlet and baffles with high height and far away from the basin inlet have the most effective case on the settlement efficiency. ته نشینی به وسیله نیروی ثقل از معمولترین و پرکاربردترین روشهای جداسازی ذرات جامد معلق در آب و فاضلاب میباشد. حوضچههای تهنشینی از اجزاء مهم و اصلی در هر فرآیند تصفیه آب به شمار میروند. به دلیل هزینه بسیار زیاد ساخت و نگهداری این حوضچهها، عملکرد بهینه حوضچه‌های تهنشینی بسیار حائز اهمیت است. محققان به منظور افزایش کارایی حوضچه، روش‌های مختلفی پیشنهاد کردهاند که در این میان تغییر هندسه با نصب تیغه در حوضچهها جزء روش‌های اقتصادی بوده و نظر محققان را جلب کرده است. ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺎﻭﻱ ﺫﺭﺍﺕ رسوب ﺩﺭ ﺣﻮﺿﭽﻪ تهنشینی ﻣﺴﺘﻄﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺣﺠﻢ ﻣﺤﺪﻭﺩ، با استفاده از نرمافزار Flow3D ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺪﻝ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ RNG k-ε ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻚﻓﺎﺯی ﺷﺒﻴﻪﺳﺎﺯﻱ ﺷﺪﻩ است. هدف از انجام این مطالعه، شبیهسازی عددی هیدرولیک جریان در حوضچههای تهنشینی با آرایش تیغههای متفاوت و در نهایت دستیابی به بهترین هندسه برای کاربرد تیغه است. با توجه به تطابق نسبتاً ﺧﻮﺏ ﻧﺘﺎﻳﺞ مدل ﻋﺪﺩﻱ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ، ﺍﺯ ﺻﺤﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎﺯﻱ عددی با نرمافزار Flow3D ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪﻩ است. بررسی نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد جریان در حوضچههای رسوبگذار به شدت تحت تاثیر حضور تیغه است. با توجه به مدلهای بررسی شده مشخص گردید حضور تیغه با ارتفاع کمتر و نزدیکتر به ورودی حوضچه و همچنین حضور تیغه با ارتفاع بیشتر و دورتر از ورودی حوضچه بیشترین تاثیر را بر راندمان ته‌نشینی دارد.

https://www.waterjournal.ir/article_90247_78bdfa83009fb79fce8a73303b724ee2.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 The Effects of Armoring Process on Flow Resistance in Coarse-Bed Rivers اثرات فرآیند توسعه لایه سپر بر مقاومت جریان در رودخانه‌های درشت‌دانه 68 85 90249 10.22125/iwe.2019.90249 FA سعید اخروی مهندسی سازه‌های آبی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان سعید گوهری گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران، Journal Article 2019 07 09 Friction factor as an index for flow resistance depends on grain size and bed forms in coarse-bed rivers. A wide range of particle sizes located in these rivers causes development of the armor layer and cluster structures, which have great effects on friction factor. In this study, coupling effects between the armoring process and the friction factor due to an armor layer have been investigated. Therefore, considering logarithmic velocity distribution characteristics, the total friction factor was determined. Then, grain friction factor was determined by the Keulegan and the Shields parameter methods and results were compared. Finally, form friction factor was determined by subtracting the grain friction factor from the total one. Analysis of results showed that the friction factor is rather independent of grain-size distribution of the material forming the bed and the major controlling parameter is the slope of the energy grade line. These unexpected results are due to the coupling of the friction factor with the incipient motion problem and the rearrangement of the grains of the coarsest fraction in the armor layer. Also, the results showed that making and development of the armor layer accompanied with clusters of particles caused an increase in the relative roughness of the bed and a reduction in the relative submergence resulting an augmentation in flow resistance and bed stability. Field observations demonstrated that rivers could change the critical Shields stress due to making equal mobility of coarse and fine sediments. در رودخانه‌های درشت‌دانه فاکتور اصطکاک به عنوان نمایه مقاومت جریان، وابسته به اندازه ذرات و شکل بستر است. وجود دامنه وسیعی از اندازه‌های ذرات در این رودخانه‌ها سبب توسعه لایه سپر و ساختارهای خوشه ذرات شده که اثرات قابل توجهی بر فاکتور اصطکاک دارند. در این مطالعه به بررسی اثرات ارتباط فیزیکی بین فرآیند سپرشدگی بستر و فاکتور اصطکاک به دلیل لایه سپر پرداخته شده است. بدین منظور با لحاظ نمودن ویژگی‌های قانون لگاریتمی توزیع سرعت، فاکتور اصطکاک کل تعیین شد. سپس فاکتور اصطکاک ذره با روش‌های کلگان و پارامتر شیلدز محاسبه شد و نتایج حاصل مورد مقایسه قرار گرفت. در پایان فاکتور اصطکاک ناشی از شکل بستر از تفریق فاکتور اصطکاک ذره از کل بدست آمد. تحلیل نتایج نشان داد که فاکتور اصطکاک مستقل از توزیع ذرات تشکیل‌دهنده بستر بوده و پارامتر اصلی کنترل‌کننده آن شیب خط انرژی است. این نتایج غیرقابل انتظار حاصل از ارتباط فاکتور اصطکاک با آستانه حرکت و بازآرایی ذرات درشت‌دانه در پوشش سپر می‌باشد. همچنین نتایج نشان داد که تشکیل و توسعه لایه سپر همراه با ایجاد خوشه ذرات با افزایش زبری نسبی بستر و کاهش استغراق نسبی جریان سبب افزایش میزان مقاومت جریان و پایداری بستر میشود. مشاهدات میدانی حاکی از تغییر شرایط آستانه تنش شیلدز در رودخانه‌های درشت‌دانه به منظور ایجاد تعادل در نرخ انتقال ذرات درشت و ریز میباشد

https://www.waterjournal.ir/article_90249_2457249c8fba559c6d9f0542809050fc.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Evaluation and Modification of Valiantzas Models for the Reference Evapotranspiration Estimation by Lack of Data ارزیابی و اصلاح مدل‌های والیانتز برای برآورد تبخیر- تعرق گیاه مرجع در شرایط کمبود داده 86 97 90251 10.22125/iwe.2019.90251 FA هادی دهقان ، گروه علوم و مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران مهدی مکاری استادیار گروه علوم و مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر Journal Article 2019 07 09 The precise estimation of reference crop evapotranspiration (ETo) has a significant role in improving water management in field and irrigation management. Different methods are available for ETo estimating. The FAO-PM equation is the most reliable method for ETo estimating, but this method requires large input data that is not fully measured in most meteorological stations. Also, the measured data lacks enough precision, especially in developing countries. Therefore, the researchers have used the empirical equations with minimum input data. In this study, the daily values of ETowere calculated at the synoptic station of Mashhad using Priestley-Taylor, Hargreaves, the FAO-PM proposed method by the lack of data and two forms of the Valiantzas equation. Then, the calculated values were compared with FAO Penman Monteith (PM) method. In this paper, new models for estimating ETo were presented by lack of wind speed and relative humidity data by modifying two forms of the Valiantzas equations. The results showed that by the lack of wind speed and relative humidity data, the modified Valiantzas model had the highest accuracy compared with the other methods. It was showed that the R2, RMSE and MAE indices were 0.85, 1 and 1.26 mm per day, respectively. Also, the results showed that the modified Hargreaves method had the highest accuracy when only temperature data is available. برآورد دقیق تبخیر- تعرق گیاه مرجع (ETo) نقش بسزایی در بهبود مدیریت مصرف آب در مزرعه و برنامهریزی آبیاری دارد. روشهای مختلفی جهت برآورد EToموجود میباشد. معتبرترین روش برآورد EToمدل فائو-پنمن- مانتیث (FAO-PM) میباشد، اما این مدل به دادههای ورودی زیادی نیاز دارد که در اکثر ایستگاه‌های هواشناسی بخصوص در کشورهای در حال ‌توسعه به‌ طور کامل اندازهگیری نشده و یا دادههای اندازهگیری شده دقت کافی ندارند. لذا محققین به سایر روشهای تجربی با داده ورودی کمتر روی آوردهاند. در این مطالعه ابتدا مقادیر روزانه EToبا استفاده از روشهای تجربی پریستلی-تایلور، هارگریوز، روش پیشنهادی فائو در شرایط کمبود داده و دو شکل معادله والیانتز در ایستگاه سینوپتیک مشهد محاسبه و با مقادیر محاسبه شده با روش FAO-PM مورد مقایسه قرار گرفت. همچنین در این مقاله با اصلاح دو شکل معادلات والیانتز مدلهای جدیدی برای برآورد EToدر شرایط کمبود داده سرعت باد و همچنین سرعت باد و رطوبت نسبی ارائه شد. نتایج نشان داد در شرایط کمبود داده سرعت باد و رطوبت نسبی مدل والیانتز اصلاح شده در این مقاله نسبت به سایر روشها بالاترین دقت را داشت، به ‌طوری که مقدار شاخصهای R2، RMSE و MAE به ترتیب 85/0، 59/1 و 26/1 میلیمتر در روز محاسبه گردیدند. همچنین نتایج نشان داد در شرایطی که در ایستگاه هواشناسی تنها داده دما موجود باشد، روش هارگریوز اصلاح شده بالاترین دقت را داشت.

https://www.waterjournal.ir/article_90251_b9986a2dc4f95c33bfc624865ce71634.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Relationship between chaos theory indicators in monitoring of river flow at short-term time scales بررسی ارتباط بین شاخص‌های نظریه آشوب در رفتارنگاری جریان رودخانه‌ای در مقیاس‌های زمانی کوتاه‌مدت 98 116 90252 10.22125/iwe.2019.90252 FA مهسا بوستانی گروه مهندسی آب و سازه‌های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران حجت کرمی استادیار گروه مهندسی عمران- مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان سید فرهاد موسوی استاد گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، ایران 0000-0001-7706-9151 سعید فرزین گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان Journal Article 2019 07 09 This study was carried out to study and analyze the effect of time-scale changes on chaotic range of discharge of upstream and downstream stations of Zayandehrud Dam Reservoir, trend of changes in the correlation coefficient of flow and forecast horizon for 43 years (1971-2013). Also, the relationship between correlation dimension and forecast horizon is determined over time. For this purpose, discharge of hydrometric stations of Eskandari, Ghale Shahrokh, Pole Zamankhan and Pole Kaleh have been used in four daily, 3, 5, and 7-day time scales. As a first step, the time delay and embedding dimension of the system are calculated using the method of average mutual information and the nearest false neighbors. Then, fractal dimension of the system is estimated using the correlation dimension method. Then, using the Lyapunov's exponent, the prediction horizon is estimated in the chaotic series. Results revealed that flow rate at a 5-day scale has a random behavior at Pole Zamankhan station and at a 7-day scale at the Pole Zamankhan and Eskandari stations and is chaotic in other time scales. Eskandari, Ghale Shahrokh and Pole Zamankhan stations have low chaos at all chaotic scales. At Pole Kaleh station, the flow rate is low in chaos at daily scale and has average chaotic domain at 3, 5 and 7-day scales. According to the other results, by increasing the time scale, the correlation dimension increases and the forecast horizon decreases. On the other hand, according to the Lyapunov exponent, the upstream stations of Zayandehrud Dam Reservoir have more prediction horizon than downstream stations in all time scales. در پژوهش حاضر، تأثیر تغییرات مقیاس زمانی بر آشوبناکی و دامنه آشوبناکی دبی جریان ایستگاه‌های بالادست و پایین‌دست مخزن سد زاینده‌رود، روند تغییرات بُعد همبستگی جریان و افق پیش‌بینی، طی 43 سال (92- 1350) مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. همچنین، ارتباط بین بُعد همبستگی و افق پیش‌بینی در گذر زمان مشخص شده است. بدین منظور، دبی ایستگاه‌های هیدرومتری اسکندری، قلعه شاهرخ، پل زمانخان و پلکله در چهار مقیاس زمانی روزانه، 3، 5 و 7 روزه به کار برده شده است. بـه عنوان گام نخست، زمان تأخیر و بُعد محاط سیستم از روش میانگین اطلاعات متقابل و نزدیکترین همسایگان کاذب محاسبه گردیده است. سپس، بُعد فرکتالی سیستم با استفاده از روش بُعد همبستگی تخمین زده شده است. در ادامه، با استفاده از شاخص نمای لیاپانوف، افق پیش‌بینی در سری‌های آشوبناک برآورد گردیده است. نتایج حاکی از آن است که دبی جریان در مقیاس‌ 5 روزه در ایستگاه پل زمانخان و 7 روزه در ایستگاه‌های پل زمانخان و اسکندری، رفتار تصادفی دارد و در بقیه مقیاس‌ها، آشوبناک میباشد. ایستگاه‌های اسکندری، قلعه شاهرخ و پل زمانخان در تمام مقیاس‌های آشوبناک، دارای آشوب کم دامنه هستند. در ایستگاه پل کله، دبی جریان در مقیاس روزانه دارای آشوبناکی کم بوده و در مقیاس‌های 3، 5 و 7 روزه دارای آشوب با دامنه متوسط است. نتایج دیگر نشاندهنده آن است که با افزایش مقیاس زمانی، بُعد همبستگی افزایش و افق پیش‌بینی کاهش مییابد. از سوی دیگر، با توجه به نمای لیاپانوف، ایستگاه‌های بالادست دریاچه زاینده‌رود در تمام مقیاس‌ها نسبت به ایستگاه‌های پایین‌دست از افق پیش‌بینی بیشتری برخوردار هستند.

https://www.waterjournal.ir/article_90252_97ec0af354d2fda13f6676514853297e.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Optimal Allocation of Chah-Nimeh Water Resources with an emphasis on Dust Stabilization Scenario: Application of Genetic Algorithm تخصیص بهینه منابع آب چاه‌نیمه سیستان با تأکید بر سناریوی تثبیت ریزگردها: کاربرد الگوریتم ژنتیک* 116 132 90254 10.22125/iwe.2019.90254 FA جواد شهرکی استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان؛ علی سردار شهرکی استادیار اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان صفیه نوری کارشناس ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2019 07 09 Optimal Allocation of Chah-Nimeh Water Resources with an emphasis on Dust Stabilization Scenario: Application of Genetic Algorithm یکی از مسائل مهم بهینهسازی در مدیریت منابع آب، مسأله بهرهبرداری بهینه از مخازن سدها است. در خصوص مسائل بهینهسازی روش های مختلفی به کار گرفته شده که با توجه به عدم توانایی روش های بهینهسازی معمول، در حل مسائل پیچیده بهینهسازی، به کارگیری الگوریتم های فرا ابتکاری بیش از پیش مورد توجه قرارگرفته است. لذا در این تحقیق برای بهینه سازی مخازن آب چاه نیمه سیستان از الگوریتم فرا ابتکاری ژنتیک استفاده شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر تخصیص بهینه آب مخازن چاه نیمه به ذینفعان منطقه سیستان با استفاده از الگوریتم ژنتیک تحت سناریوهای مدیریتی با تأکید بر سناریوی تثبیت ریزگردها می باشد. نتایج الگوریتم ژنتیک نشان داد که در سال اول مقدار رهاسازی بهینه 3531/20 میلیون متر مکعب و میزان تقاضا 3121/98 میلیون متر مکعب می باشد که به مقدار 959/77 میلیون متر مکعب عدم تامین نیاز وجود دارد. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که الگوریتم ژنتیک همانند تحقیقات گذشته توانسته است به جواب بهینه مناسبی دست پیدا کند. همچنین بر اساس نتایج بدست آمده در سناریوی تثبیت ریزگردها ، پس از مدتی در صورت اجرای سناریوی مذکور، دیگر رهاسازی برای بخش کشاورزی (سال 1409 شمسی) امکان پذیر نمی باشد.

https://www.waterjournal.ir/article_90254_f7d7099fb889c6a2e1779bbe5f07794b.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Evaluation of Sustainability of Groundwater development in a Multilayer Aquifer (case study: Aquifer of Golestan province) ارزیابی پایداری توسعه آب زیرزمینی در سفره چندلایه (مطالعه موردی: آبخوان استان گلستان) 133 146 90257 10.22125/iwe.2019.90257 FA ایمان کریمی راد دانشجویی دکتری، گروه آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران، کرج، ایران کیومرث ابراهیمی مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0000-0002-9914-4383 شهاب عراقی نژاد گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2019 07 09 Evaluation of a system needs a combination of indicators that can show their current situation and future. Multilayer aquifers are more complicated due to different recharge and discharge processes of each layer. This paper aims to evaluate sustainability of phreatic and confined layers of an alluvial aquifer in Golestan province. The relevant data includes monthly precipitation of 19 rain gauges, groundwater level of the phreatic layer in 19 observational wells and piezometric level of 19 wells in the confined layer. In this paper combination of eleven indices that selected according to available data in the region, is used to assess sustainability. Results show in spite of detecting no significant trend in the precipitation data, there is descending trend in the water table of phreatic layer and piezometric level of confined one. Aquifer sustainability index of phreatic and confined layers are 0.89 and 1.01, respectively, that means unsustainability of both layers and worse condition of confined layer. Of course unsustainability of the confined layer has been covered by existed non-renewable groundwater resources. According to groundwater abstraction development index equal to 0.26, implementation of water resources development plans is allowed with considering limitations in terms of water quantity and quality. Also 2.82 as the aquifer recovery potential index revealed if driver factors change toward providing sustainable conditions, both layers can be recovered soon. It can be concluded that the region is facing water scarcity that is a limitation to economic development and human health and well-being. ارزیابی یک سامانه به مجموعه‌ای از شاخص‌ها که بیانگر وضعیت حال و آینده آن باشد، نیاز دارد. آبخوان‌های چندلایه به دلیل تفاوت در فرآیندهای تغذیه و تخلیه‌ی هر لایه، دارای پیچیدگی‌های خاصی است. هدف از این مقاله بررسی پایداری سفره‌های آزاد و تحت‌فشار آبخوان آبرفتی استان گلستان است. آمار مورد استفاده شامل مقادیر بارندگی ماهانه 19 ایستگاه باران‌سنجی، مقادیر رقوم سطح آب 19 چاه مشاهده‌ای در سفره آزاد و سطح پیزومتریک 19 چاه در سفره تحت‌فشار می‌باشد. در این مقاله از ترکیب یازده شاخص که بر اساس داده‌های موجود در منطقه انتخاب شده‌اند، به منظور ارزیابی پایداری استفاده شد. نتایج نشان داد با وجود عدم معناداری روند بارندگی، روند کاهشی در سطح ایستابی لایه آزاد و سطح پیزومتریک لایه تحت فشار وجود دارد. شاخص پایداری آبخوان برای لایه‌های آزاد و تحت‌فشار به ترتیب برابر 89/0 و 01/1 است که ناپایداری هر دو لایه و ناپایدارتر بودن لایه تحت‌فشار را نشان می‌دهد. البته شرایط ناپایدار لایه تحت‌فشار تحت پوشش ذخایر آب زیرزمینی غیرتجدیدشونده موجود در آن قرار گرفته است. بر اساس شاخص قابلیت توسعه بهره‌برداری برابر 26/0، طرح‌های توسعه منابع آب با در نظر گرفتن محدودیت‌های موجود در کمیت و کیفیت آب قابل اجرا است. همچنین شاخص توان بازیابی آبخوان برابر 82/2 نشان می‌دهد هر دو لایه توان بازیابی خوبی دارند و در صورت بهبود عوامل محیطی تاثیرگذار، با سرعت نسبتاً بالایی به حالت پایدار بازمی‌گردند. بر اساس نتایج، منطقه مورد مطالعه با وضعیت کمبود آب مواجه است که به معنای محدودیت در توسعه اقتصادی، سلامت و بهداشت جوامع انسانی می‌باشد.

https://www.waterjournal.ir/article_90257_e75892ff9252671fc7dab407813b2ff0.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Evaluation of kernel Causality between Groundwater Extraction and Economic Growth: Application of Nadaraya-Watson kernel Regression Model ارزیابی علیت کرنلی بین استخراج منابع آب زیرزمینی و رشد تولید: کاربرد مدل رگرسیون ناپارامتریک نادارایا – واتسون 147 159 90260 10.22125/iwe.2019.90260 FA رامین خوچیانی . استادیار گروه اقتصاد دانشگاه آیت ا... بروجردی سید پرویز جلیلی کامجو استادیار گروه اقتصاد دانشگاه آیت ا... بروجردی Journal Article 2019 07 09 Water is as the primary input in the production function of agriculture, industry, and mining, as an intermediate commodity in tourism, services, and commerce, as a commodity in the consumer basket of households and as the most important factor in the environmental sector. it is also perhaps the most important commodity- Social and environmental factors. Considering the increasing demand and the decrease in water supply, which leads to the scarcity of water, especially groundwater, the impact of this variable on economic growth and its reciprocal relationship is highly regarded by economists. The purpose of this study was to evaluate the kernel causality between extraction of groundwater resources and economic growth using the Nadaraya-Watson regression model and the generalized correlation coefficient for Iran's economy from 1982 to 2015. The results of the research show that although Granger's causality indicates that there is no relation between water consumption and GDP, the generalized correlation coefficient and nonparametric regression show the existence of unidirectional kernel causality from consumption of water to GDP. Therefore, the drop in groundwater levels and the depletion of groundwater aquifers can greatly affect economic growth. آب به عنوان نهاده اولیه در تابع تولید در بخش کشاورزی، صنعت و معدن، به عنوان کالای واسطه‌ای در بخش گردشگری، خدمات و بازرگانی، به عنوان کالا در سبد مصرفی خانوار و به عنوان مهم‌ترین فاکتور در بخش محیط زیست، شاید مهم‌ترین کالای اقتصادی- اجتماعی و محیط‌زیستی باشد و با توجه به افزایش تقاضا و کاهش عرضه آب که منجر به شدت کمیابی آب، به خصوص آب‌های زیرزمینی می‌شود، تاثیر این متغیر بر رشد اقتصادی و رابطه معکوس آن بسیار مورد توجه اقتصاددانان است. هدف این پژوهش ارزیابی علیت کرنلی بین استخراج منابع آب زیرزمینی و رشد اقتصادی با استفاده از مدل رگرسیون نادارایا – واتسون و ضریب همبستگی تعمیم‌یافته در دوره 1362 تا 1394 برای اقتصاد ایران است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه علیت گرانجر، حاکی از عدم ارتباط بین مصرف آب و تولید ناخالص داخلی است؛ اما ضریب همبستگی تعمیم‌یافته و رگرسیون ناپارامتریک نشان از وجود علیت کرنلی یک طرفه از تولید ناخالص داخلی به مصرف آب است. بنابراین افت سطح آب زیرزمینی و تهی شدن سفره‌های آب زیرزمینی به شدت می‌تواند رشد اقتصادی را متاثر کند.

https://www.waterjournal.ir/article_90260_30c15571839c4c1abbf347cc8997da0a.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Spatial Analysis of Reconnaissance Drought Index(RDI) in Central Iran (Case Study: Yazd Province) تحلیل فضایی نمایه خشکسالی اجمالی(RDI) در ایران مرکزی (مطالعه موردی : استان یزد) 160 176 90261 10.22125/iwe.2019.90261 FA مهران فاطمی دانشگاه حائری میبد محمد حسن رحیمیان دکترای علوم و مهندسی آب، محقق مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران محمد اکرامی دانشجوی دکتری آب دانشگاه هرمزگان، محقق مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران 0009-0000-2882-8991 جلال برخورداری استادیار، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی، استان یزد Journal Article 2019 07 09 Several indicators have been proposed by researchers for the study of drought, each of which having certain strengths and drawbacks depending on the regional conditions and parameters affecting drought. In recent years, RDI has received greater attention as it accounts for precipitation and evapotranspiration, and is sometimes used as the basis for comparison of drought severity and the assessment of its potential damage at the national level. The present research examines RDI index along with benefits, drawbacks and problems of zoning and generalization of findings at the national level to provinces. For this purpose, the statistics derived from synoptic stations of Yazd province was utilized and after calculating RDI for each station, a comparison was drawn with the results presented in the national RDI map for the same time period. The results of this study provide technical points and considerations for calculating and zoning RDI at the national scale and generalizing findings to provincial levels, with special emphasis on Yazd province. It also offers relevant executive suggestions for improving the precision of drought zonation studies and methods across the country, which have been discussed in details تاکنون شاخص‌های متعددی توسط محققان مختلف برای بررسی پدیده خشکسالی معرفی و استفاده شده‌اند که هر کدام به فراخور شرایط منطقه و پارامترهای تاثیرگذار بر خشکسالی، دارای توانایی‌ها و نواقصی خواهند بود. طی سال‌های اخیر شاخص خشکسالی اجمالی (RDI) بدلیل در نظر گرفتن توام بارش و تبخیر و تعرق، با استقبال بیشتری نسبت به سایر شاخص‌ها روبرو بوده و گاهاً مبنای مقایسه شدت خشکسالی و برآورد خسارات بالقوه آن در سطح ملی قرار گرفته است. تحقیق حاضر به بررسی شاخص RDI ، مزایا، معایب و مشکلات پهنه‌بندی و تعمیم نتایج از مقیاس ملی به استانی پرداخته است. به همین منظور از آمار و ارقام ایستگاه‌های هواشناسی سینوپتیک استان یزد استفاده شد و پس از محاسبه RDI برای هر ایستگاه، با نتایج ارائه شده در نقشه RDI کشوری در دوره زمانی مشابه، مقایسه و تحلیل گردید. نتایج این پژوهش در قالب ارائه نکات و ملاحظات فنی برای محاسبه و پهنه‌بندی RDI در مقیاس ملی و نحوه تعمیم به سطوح استانی با محوریت استان یزد و پیشنهادات اجرایی مربوطه برای تدقیق مطالعات و روش‌های پهنه‌بندی خشکسالی در کشور می‌باشد که به تفصیل به هر یک از آن‌ها پرداخته شده است.

https://www.waterjournal.ir/article_90261_6fe7a9a25c4e30e731c0bc1d18e9da28.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Zoning of Some Drinking Water Quality Parameters Using GIS (Case Study: Malyer City) پهنه بندی برخی پارامترهای کیفی آب شرب با استفاده از GIS (مطالعه موردی: شهر ملایر) 177 190 90262 10.22125/iwe.2019.90262 FA عیسی سلگی روه محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر محمد نصیری محیط‌زیست دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر Journal Article 2019 07 09 Pollution of drinking water is one of the fields of important concern to environmentalists. Water quality is an indicator of health and welfare of a community. In this research, the concentration and mapping of some quality parameters of drinking water in Malayer city were evaluated using statistical and GIS techniques The study populations were drinking water distribution networks of Malayer. For this purpose, the city divided into several areas so that covered the total urban area. A total of 50 drinking water samples were taken from the drinking water distribution network, during May 2016. The various parameters such as, pH, Electrical conductivity (EC), cations (Na, K), and anions (NO3) were measured. The concentration of nitrate was measured by spectrophotometry and sodium and potassium by flame photometer. The mean values of measured parameters were nitrate 27.61 mg/l, pH 6.79, electrical conductivity 0.69 dS/m, potassium 0.41 mg/l, and sodium 1.37 mg/l.The range ofnitrate levels from obtained samples varied between 19.34 and 47.83 mg/l. All measured parameters for drinking water samples from Malayer were observed to be lower than the WHO standard and the national standard of Iran. With regard to GIS maps, the concentrations of NO3, Na and EC were higher in northern and northwest regions. One the reasons for the high concentration are unsafe disposal of municipal wastewater. In order to prevent the increase of nitrate in the drinking water distribution network, doing of some actions such as no discharge of municipal wastewater to water sources and wastewater treatment seems to be necessary. With attention to the classification of polluted waters with nitrate 20-45 mg/l, drinking water of Malayer city were regarded polluted. آلودگی آب آشامیدنی یکی از زمینههای مهم نگرانی برای طرفداران محیط زیست است. کیفیت آب، شاخص سلامت و رفاه جامعه است. در این پژوهش غلظت و پهنهبندی برخی پارامترهای کیفی آب آشامیدنی شهر ملایر با استفاده از روشهای آماری وGIS ارزیابی شد. جامعه آماری مورد پژوهش شبکه توزیع آب آشامیدنی شهر ملایر بود. بدین منظور این شهر به چندین منطقه تقسیم شد به نحوی که کل منطقه شهری ملایر پوشش داده شود. در مجموع، 48 نمونه آب آشامیدنی از شبکه توزیع آب آشامیدنی شهر در خرداد 1395 جمعآوری شد. پارامترهای مختلف مانند pH، هدایت الکتریکی (EC)، کاتیون ها (Na، K) و آنیون (NO3) اندازهگیری شد. . غلظت نیترات در آب آشامیدنی توسط دستگاه اسپکتروفتومتر، سدیم و پتاسیم با دستگاه فلیم فتومتر اندازه گیری شد. میانگین پارمترهای اندازه گیری شده به ترتیب نیترات 61/27 میلیگرم بر لیتر، pH 79/6، EC69/0 دسی زیمنس بر متر، پتاسیم41/0 میلیگرم بر لیتر و سدیم 37/1 میلیگرم بر لیتر بود. دامنه غلظت نیترات نمونهها از 34/19 تا 83/47 میلیگرم بر لیتر تغییر داشت. تمام پارامترهای اندازهگیری شده نمونههای آب آشامیدنی ملایر کمتر از استاندارد WHO و استاندارد ملی ایران بود. با توجه به نقشههای GIS غلظت نیترات، سدیم و EC در بخشهای شمالی و شمال غربی شهر بالاتر بود. از جمله دلایل بالا بودن نیترات در منطقه دفع غیراصولی فاضلابهای شهری می باشد. به منظور جلوگیری از افزایش نیترات در شبکه توزیع آب آشامیدنی، اقداماتی چون عدم ورود فاضلاب شهری به منابع آب و تصفیه فاضلاب ضروری به نظر می رسد. با توجه به این که غلظتهای نیترات 45-20 میلی گرم بر لیتر در آب را به عنوان آب های آلوده به شمار می آیند، آب شرب شهر ملایر جزء آب های آلوده طبقه بندی می شوند.

https://www.waterjournal.ir/article_90262_9c0c2479afce8f175c05c08d6c72fc32.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Use of Siphon in Irrigation and Comparison with Traditional Irrigation Method استفاده از سیفون در آبیاری و مقایسه آن با روش آبیاری سنتی 191 205 90263 10.22125/iwe.2019.90263 FA صابر خسرونژاد دانشجوی کارشناسی ارشد سازه‌های آبی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران حسام قدوسی عضو هیات علمی گروه مهندسی آب دانشگاه زنجان کرامت اخوان استادیارپژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل(مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2019 07 09 Traditional Surface irrigation is one of the common irrigation methods due to its simplicity. In this method, by removing the part of the transfer channel wall, water enter to the furrows but sometimes a simple structure called siphon also is used. This research has been done to evaluate two traditional and structural(siphon) surface irrigation methods in Moghan agricultural research station in 1396. For this purpose, two plots of farm were selected and in the first part traditional surface irrigation method was used and in the second part, the siphon structure was used for corn cultivation. The results of the research showed that in ten times irrigation, amount of water consumed in the structural method is 1251 cubic meters less than the traditional method. Also, the mean water velocity during furrows in structural irrigation method is 0.18 (m/min) more than traditional method. Water use efficiency and irrigation efficiency were respectively 1.01 and 61% in traditional irrigation method and 1.2 and 71% in structural irrigation method also crop yield in two methods was approximately the same. In general we can say that despite the crop yield equality, structural irrigation method is better than traditional method due to water saving and increasing irrigation efficiency. آبیاری سطحی سنتی بهدلیل سادگی آن یکی از روشهای معمول آبیاری میباشد. در این روش با برداشتن قسمتی از دیواره کانال انتقال، آب وارد جویچهها میگردد اما گاهی اوقات نیز برای اینکار از سازه سادهای بهنام سیفون استفاده میشود. این تحقیق جهت ارزیابی و مقایسه دو روش آبیاری سطحی سنتی و سازهای(سیفون) در سال زراعی 1396 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی مغان انجام گردیده است. بهاین منظور دوقطعه زمین انتخاب و در قطعه اول از روش سطحی سنتی و در قطعه دوم از سازه سیفون در کشت ذرت استفاده شد. نتایج تحقیقات نشان داد در ده نوبت آبیاری انجام شده آب مصرفی در روش سازهای 1251 مترمکعب کمتر از روش سنتی میباشد. همچنین متوسط سرعت پیشروی آب در طول فاروها در روش آبیاری سازهای 18/0 متر در دقیقه بیشتر از روش سنتی میباشد. مقادیر کارایی مصرف آب و راندمان آبیاری نیز بهترتیب در روش آبیاری سنتی برابر 01/1 و 61 درصد و در روش آبیاری سازهای برابر 2/1 و 71 درصد تعیین گردید و عملکرد تولید محصول در دو روش نیز تقریبا یکسان بهدست آمد. در مجموع میتوان چنین بیان نمود که علیرغم برابری عملکرد محصول، روش آبیاری سازهای بهدلیل صرفهجویی در مصرف آب و افزایش راندمان آبیاری نسبت به روش سنتی برتری دارد.

https://www.waterjournal.ir/article_90263_8ac022185b10129855da0b20cbe4418d.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 4 2019 06 22 Investigation of determination of the optimal irrigation interval on yield and yield components of sesame in Sesame field region of Iran using class A evaporation pan بررسی تعیین دور آبیاری بهینه بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد در مناطق مهم تحت کشت کنجد در کشور با استفاده از تشت تبخیر کلاس A 206 221 90264 10.22125/iwe.2019.90264 FA حسین جعفری 1استادیار و عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران فریدون نورقلی پور 2استادیار و عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران مجید رجایی 3استادیار و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، Journal Article 2019 07 09 In order to setting the time of irrigation of the sesame plant using a evaporation pan, an experiment was conducted for two years and three replications in the major cultivations of country (Bushehr, Darab and Jiroft) Irrigation treatments were I0 (irrigation based on conventional harvest), I1 (Irrigation interval based on 90 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan), I2 (Irrigation interval based on 120 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan class A evaporation pan), I3 (Irrigation interval based on 150 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan), I4 (Irrigation interval based on 180 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan), I5 (Irrigation interval based on 90 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan until beginning of flowering and 180 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan after flowering) And I6 (Irrigation intervals based on 180 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan until beginning of flowering and 90 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan class A evaporation pan class A evaporation pan after flowering).The results showed that Sesame did not have much susceptibility to water stress before flowering.at all points of the project and can be set the Irrigation intervals based on 180 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan (about 12 days) But this irrigation program at the beginning of the flowering Reduces performance significantly And Irrigation should be ased on 90 mm cumulative evaporation from class A evaporation pan (approximately 7 days) به منظور تنظیم زمان آبیاری گیاه کنجد با استفاده از تشت تبخیر، آزمایشی به مدت دو سال زراعی و در سه تکرار در مناطق عمده کشت کشور (بوشهر، داراب و جیرفت) اجرا شد. تیمارهای آبیاری شامل I0 (دورآبیاری براساس عرف زارع)،I1 (دور آبیاری بر اساس 90 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I2 (دور آبیاری بر اساس 120 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I3 (دور آبیاری بر اساس 150 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I4 (دور آبیاری بر اساس 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A )، I5 (دور آبیاری بر اساس 90 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A تا شروع گلدهی و 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A بعد از شروع گلدهی) و I6 (دور آبیاری بر اساس 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A تا شروع گلدهی و 90 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A بعد از شروع گلدهی) بودند. نتایج نشان داد که کنجد در تمام نقاط اجرای طرح تا قبل از گلدهی حساسیت زیادی به تنش آبی نداشت و میتوان با دور 180 میلی متر تبخیر از تشت ( تقریبا دور 12 روز) آبیاری انجام داد اما با فرا رسیدن موعد گلدهی، آبیاری با این دور باعث کاهش شدید عملکرد شده و آبیاری میبایست بر اساس 90 میلی متر تبخیر از تشت (تقریبا دور 7 روز) صورت گیرد.

https://www.waterjournal.ir/article_90264_9ac270230fcb62e226e01721389463fc.pdf