انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 12 1 2021 09 23 Studying Causes of Decreasing Groundwater Level (Case Study: Urmia Aquifer) بررسی علل کاهش سطح آب زیرزمینی (مطالعه موردی: آبخوان ارومیه) 276 294 138346 10.22125/iwe.2021.138346 FA سوسن افضلی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل محمودرضا ملایی نیا استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل. زابل مهدی کماسی دانشیار، دکتری مهندسی آب و سازه‌های هیدرولیکی ،گروه مهندسی عمران، دانشگاه آیت اله بروجردی(ره)، بروجرد، ایران 0000-0003-0473-7264 محمد سالخورده حقیقی مربی گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل. زابل Journal Article 2021 10 06 Increasing water demand in recent years, industrial and agricultural development and lack of proper management, have led to tensions on water resources, especially groundwater resources. Urmia aquifer is one of aquifers that in recent years faced a severe drop in groundwater level. In this study, with considering of the rainfall, evaporation, temperature, flow of rivers in hydrometry stations and discharge of exploitation wells, contribution of each of factors on the rate of decreasing groundwater level in Urmia aquifer was determined. In order to evaluate changes was used of a hybrid wavelet transform and entropy method. In this study, monthly time series were used for a period of 16 years (2001-2017). Then, the time series was divided to three equal parts and the complexity changes was performed based on the wavelet-entropy criterion (SWS) in these intervals. Results showed that the SWS or wavelet-entropy criterion was reduced in all selected observation wells at all time intervals, which indicates a reduction in the complexity of the groundwater level fluctuations in the Urmia aquifer and as a result of the aquifer's disease. According to the results of this study, the discharge of exploitation and temperature respectively are two parameters main affecting on the decreasing groundwater level in Urmia aquifer در سال­های اخیر افزایش تقاضای آب، توسعه صنعتی، کشاورزی و عدم مدیریت صحیح باعث وارد شدن تنش به منابع آب به ویژه منابع آب زیرزمینی شده است. یکی از آبخوان­هایی که در سال­های اخیر با افت شدید سطح آب زیرزمینی روبه رو بوده است، آبخوان ارومیه می­باشد. در این تحقیق با بررسی بارندگی، تبخیر، دما، جریان رودخانه­ها در ایستگاه­های هیدرومتری و تخلیه چاه­های بهره­برداری، سعی شد سهم هر یک از این عوامل در میزان کاهش سطح آب­های زیرزمینی آبخوان ارومیه تعیین شود. جهت بررسی تغییرات از ترکیب تبدیل موجک با روش آنتروپی بهره گرفته شد. در این مطالعه، از سری­های زمانی ماهانه برای دوره آماری 16 ساله (1396-1380) استفاده شد. سپس سری زمانی اصلی به سه دسته مساوی تقسیم و تغییرات پیچیدگی بر مبنای معیار پیچیدگی موجک-آنتروپی در این بازه­های زمانی محاسبه شد. نتایج نشان داد که معیار موجک- آنتروپی (SWS) در تمام چاه­های مشاهده­ای منتخب در تمام بازه­های زمانی کاهش داشته که نشان­دهنده کاهش میزان پیچیدگی نوسانات سطح آب زیرزمینی آبخوان ارومیه و در نتیجه تنش­های وارد بر آبخوان می­باشد. براساس نتایج این تحقیق، برداشت از چاه­های بهره­برداری و دما به ترتیب دو عامل اصلی مؤثر بر افت آب­های زیرزمینی آبخوان ارومیه می­باشند. https://www.waterjournal.ir/article_138346_3887d16f09d353d84723022cf76e1bb6.pdf