انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Banzhaf, W., P. Nordin, P.E. Keller and F.D. Francone. 1998. Genetic programming. Kaufmann M, editor. San Francisco. CA. 512 p. Ferreira, C. 2006. Gene Expression Programming: Mathematical Modeling by an Artificial Intelligence (Studies in Computational Intelligence). ed n, editor. Springer-Verlag New York, Inc. Secaucus, NJ, USA. Ferreira, C. 2001. Gene expression programming: a new adaptive algorithm for solving problems. Complex Syst, 13:87-129. Ghorbani, ارزیابی مدل‌های ژنتیکی جهت مدل‌سازی جریان رودخانه 1 17 88628 10.22125/iwe.2019.88628 FA صابر علیدادی ده کهنه اهواز سازمان آب و برق خوزستان.، معاونت آبرسانی اباذر سلگی ، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز مهرنوش شهنی دارابی دکتری مهندسی منابع آب، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز حیدر زارعی استادیار گروه هیدرولوژی و منابع آب دانشگاه شهید چمران 0000-0003-3414-1816 Journal Article 2019 06 11 Predicting rivers flow, as one of the main resources of water for human beings, has always been one of the important issues discussed in hydrology and water resources. So, different models have been used for modeling and predicting rivers flow. In this study, two genetic models, Gene Expression Programming (GEP) and genetic programming (GP) were evaluated. Flow, temperature, precipitation, and evaporation data were used to model the daily flow in Tale Zang station. The results showed that GEP model, with R2=0.86 and RMSE=0.0030 m3/s, had the better performance than GP model, with R2=0.85 and RMSE=0.0037 m3/s. Moreover, the speed of GEP was more than GP and had ability to present results in a short time. By increasing the number of data, the speed of GP decreased and sometimes it couldn’t present results, while GEP had the ability to work with more data and model the river flow. پیشبینی جریان رودخانهها به عنوان یکی از منابع اصلی تأمین کننده آب بشر، همواره یکی از موضوعات مهم مورد بحث در هیدرولوژی و منابع آب بوده است. بدین جهت، مدلهای مختلفی برای مدلسازی و پیشبینی جریان رودخانهها مورد استفاده قرار گرفته است. در این مطالعه، به ارزیابی دو مدل ژنتیکی به نامهای برنامهریزی ژنتیک و برنامهریزی بیان ژن پرداخته شده است. برای این منظور، با استفاده از دادههای روزانه جریان، دما، بارش و تبخیر در ایستگاه تلهزنگ اقدام به مدلسازی جریان رودخانه دز شده است. نتایج نشان داد که مدل برنامهریزی بیان ژن با ضریب تبیین 86/0 و جذر میانگین مربعات خطای 0030/0(مترمکعب در ثانیه) نسبت به مدل برنامهریزی ژنتیک با ضریب تبیین 85/0 و جذر میانگین مربعات خطای 0037/0(مترمکعب در ثانیه) دارای عملکرد بهتری میباشد. علاوه بر این، سرعت اجرای مدل برنامهریزی بیان ژن نسبت به مدل برنامهریزی ژنتیک بیشتر بوده و در زمان کوتاهی قادر به ارائه نتایج میباشد. با افزایش تعداد دادههای ورودی مدل برنامهریزی ژنتیک کند شده و گاهی قادر به ارائه نتایج نمیباشد درحالیکه مدل برنامهریزی بیان ژن این قابلیت را دارد که با تعداد ورودیها و دادههای بیشتر، نیز عمل مدلسازی را انجام دهد. بهطورکلی نتایج نشان داد که مدل برنامهریزی بیان ژن برای مدلسازی و پیشبینی جریان رودخانه قابلیت خوبی دارد.

https://www.waterjournal.ir/article_88628_d05acd9d4d9340ab14cdef644d6d0c65.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Experimental Study of the Application of Sill, Dike and Skimming Wall in Controlling Bed Sediment Entering 75 ̊ Lateral Intake in a U Channel Bend بررسی آزمایشگاهی کاربرد آستانه، آبشکن و دیوارجداکننده در کنترل رسوب ورودی بستر به آبگیر جانبی 75 درجه در قوس U شکل 18 37 88629 10.22125/iwe.2019.88629 FA حسن گلیج دانشکده کشاورزی, دانشگاه لرستان، امیرحمزه حقی ابی استاد گروه مهندسی علوم آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان دکترای تخصصی / مهندسی آب و سازه‌های آبی مجتبی صانعی پژوهشکده آبخیزداری حجت الله یونسی گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان 0000-0002-5145-6185 Journal Article 2019 06 11 The mechanism of flow and sediment transport in channel bend is much more complex when the outer bank of the bend is employed for lateral diversion. Due to the secondary current, sediment moves away from outer bank and therefore outer bank of the bend is one of the best locations for lateral diversion. In this experimental investigation, three structures including Sill, Dike and skimming wall were used to control the amount of bed sediment at lateral intake with three ratio of diverted flow discharge of 0.17, 0.21 and 0.26. Results showed that to have a fix percentage of flow diversion in all experiments, these structures have been effective on water level compared to the control conditions and they had an effect on input Froude number. The combination of skimming wall of 14 ̊, dike and sill had the most controlled bed sediment in different percentages and 92 percent of sediment movement to the lateral intake decreased compared to the control experiment. In the sill experiment, by increasing the percentage of flow diversion, the effect of this structure reduced, the least percentage of reduction of sediment diversion at discharge ratio of 26 percent has been 65 percent. Changes in the strength of secondary flow were investigated quantitatively at the intake mouth and it was revealed that the process of changes in sill and control experiments is different from other experiments. Investigating shear stress of the bed channel, it was shown that, firstly, the amount of shear stress in outer bend is more than inner bend and secondly, by increasing the percentage of flow diversion, shear stress increases along the intake. Using skimming wall of 14̊, the local pattern of shear stress in front of the intake changes such that the amount of shear stress near the intake decreases, the maximum shear stress is moved towards the center of the channel and back of the structure, which leads to decreased amount of erosion and diversion of sediment to the intake مکانیزم جریان در قوس رودخانهها نسبت به مسیرهای مستقیم دارای پیچیدگی فراوانی است که از آن جمله وجود جریانهای حلزونی است .در این پژوهش، با انجام مطالعه آزمایشگاهی در یک کانال U شکل، از سازههای آستانه، آبشکن ودیوار جداکنندهبرای کنترل رسوب در سه نسبت آبگیری ١٧/٠، ٢١/٠ و ٢٦/٠استفاده شد. نتایج نشان داد ترکیب سازه آستانه، آبشکن ودیوارجداکننده١٤ درجه بیشترین کنترل رسوب را در درصدهای مختلف داشته و ٩٢ درصد رسوب ورودی را نسبت به آزمایش شاهد کاهش میدهد و در آزمایش آستانه با افزایش درصد آبگیری کارایی این سازه کاهش مییابد و کمترین درصد کاهش رسوب برای انحراف ٢٦ درصد برابر ٦٥ درصد میباشد. بررسی تغییرات مقدار چرخش جریان در دهانه آبگیر به صورت کمی بررسی شد و مشخص شد که روند تغییرات در آزمایشهای شاهد و آستانه با دیگر آزمایشها متفاوت است. با بررسی تنش برشی بستر مشخص شد که اولاً تنش برشی در قوس خارجی بیشتر از قوس داخلی است دوماً با افزایش درصد آبگیری، تنش برشی در طول دهانه آبگیر افزایش مییابد. بکارگیری سازه دیوار جداکننده ١٤ درجه باعث تغییر الگوی مکانی تنش برشی جلوی آبگیر میشود به طوریکه مقدار تنش برشی در نزدیک دهانه کاهش و تنش برشی حداکثر به سمت مرکز کانال و پشت سازه منتقل میگردد که منجر به کاهش میزان فرسایش و انحراف رسوب به داخل آبگیر میگردد.

https://www.waterjournal.ir/article_88629_c5c5c49476b6a334f7242147ce82eb07.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Investigation of bed morphological variations in channels with a group of parallel unequal spur dikes at various orientations بررسی تغییرات مورفولوژی بستر در کانال‌های دارای سری آبشکن‌های موازی با طول‌های نامساوی و جهت‌گیری‌های مختلف 38 48 88630 10.22125/iwe.2019.88630 FA سعید عباسی دانشگاه زنجان- گروه مهندسی عمران 0000-0003-1847-2105 حنیف پورشهباز سازههای هیدرولیکی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی پوریا تقوائی دانشگاه سمنان Journal Article 2019 06 11 Spur dikes are structures which are constructed at an angle or perpendicular to flow to reduce flow velocity and bank erosion. As constricting structures, spur dikes narrow the flow channel and alter the flow structure in their vicinity, and develop vortices around the constricted region. In this paper the flow pattern alteration and bed morphological variation due to the various orientations of a group of parallel impermeable, non-submerged spur dikes having unequal lengths are numerically investigated. Numerical model validation is carried out utilizing experimental data. The results show that changing the orientation of spur dikes from 90° to 45° (reduction of channel width constriction by 12%), the maximum depth of scouring beneath the first spur dike is reduced by 50%. آبشکن‌ها سازه‌هایی هستند که به منظور کاهش سرعت و فرسایش کرانه به صورت عمود بر جریان یا مورب ساخته می‌شوند. آبشکن‌ها همانند سایر سازه‌های تنگ کننده‌ی مسیر جریان، کانال جریان را تنگ می‌کنند و در مجاورت خود ساختار جریان را تغییر می‌دهند و در اطراف ناحیه‌ی تنگ شده باعث شکل‌گیری گردابه‌هایی می‌شوند. در این مقاله، تغییر الگوی جریان و تغییرات بستر در اثر تغییر زوایای سری آبشکن‌های موازی غیرمتخلخل و غیر مستغرق با طول نامساوی، با استفاده از روش‌های عددی بررسی شده است. اعتبارسنجی مدل نرم‌افزاری توسط مقایسه‌ی نتایج مدل با داده‌های آزمایشگاهی صورت گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که با تغییر جهت‌گیری آبشکن‌های با طول نامساوی از 90 درجه به 45 درجه (کاهش 12 درصدی میزان تنگ‌شدگی)، بیشترین عمق آبشستگی در پای آبشکن اول تا 50 درصد کاهش پیدا می‌کند.

https://www.waterjournal.ir/article_88630_ecda908aa640eda15e278cdadd3e8225.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Numerical investigation of flow characteristics horizontal sharp edge triangular weir with vertex at downstream بررسی عددی خصوصیات جریان در سرریز لبه تیز با مقطع افقی مثلثی با زاویه رأس در پایین‌دست 49 65 88631 10.22125/iwe.2019.88631 FA الهام بابایی گروه مهندسی آب و سازه‌های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان حجت کرمی استادیار گروه مهندسی عمران- مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان سعید فرزین گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان Journal Article 2019 06 11 One of these types of weir is the sharp edges overflow, which is widely used due to the current flow pattern and ease of flow pass. In the present study, the flow characteristics of the proposed horizontal sharp edge triangular overflow with different angles of 30, 60, 90, 120, 150 and 180 degrees at downstream are simulated for 10 different discharges using the FLOW-3D numerical model. In this regard, after validation of the amount of the flow depth over the weir with valid experimental results, parameters of the discharge coefficient, pressure profile, velocity in transverse section and flow pattern have been calculated and analyzed. The results indicated the high accuracy of RNG turbulence model compared with other turbulence models with correlation coefficient R2 = 0.9996. Other results showed that discharge coefficient of proposed weir increases with 6% in compared with experimental weir model (with vertex at upstream). Weir with 150-degree angle has the highest increment of discharge coefficient with about 8.5%. As the angle rises from 30 to 150 degrees, the minimum pressure range progresses from the tip of the weir and goes downwards. The maximum amount of pressure in the downstream of overflow was observed for weir with 120-degree angle with a value of 1100 Pascal. The minimum pressure of 10 pascal was obtained in a small range of 150-degree weir. As the flow approach to tip of the overflow, the flow passing from the side and tip of the overflow and has high velocity values. The maximum longitudinal velocity was observed with a value of 1.53 meter on second in a 90-degree overflow. سرریز لبه تیز قائم یکی از انواع سرریز‌ها می‌باشد که به دلیل الگوی جریان پایدار و سهولت در عبور جریان، دارای کاربرد گسترده‌ای می‌باشد. در پژوهش حاضر، مشخصات جریان عبوری از سرریز پیشنهادی لبه تیز افقی مثلثی، با زوایای رأس 30، 60، 90، 120، 150 و 180 درجه در پایین‌دست برای 10 دبی مختلف با استفاده از مدل عددی FLOW-3D شبیهسازی شده است. در این راستا، پس از صحتسنجی مقادیر ارتفاع جریان عبوری آب از روی سرریز با نتایج آزمایشگاهی معتبر، پارامترهای ضریب آبگذری، پروفیل فشار، سرعت در مقطع عرضی و خطوط جریان مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج صحت‌سنجی، حاکی از دقت بالای مدل آشفتگی RNG نسبت به سایر مدل‌های آشفتگی با ضریب همبستگی R2=0.9996 میباشد. دیگر نتایج، نشان‌دهنده میانگین افزایش 6 درصدی ضریب آبگذری سرریز پیشنهادی در مقایسه با سرریز مدل آزمایشگاهی (سرریز با رأس در بالادست) است. در این میان، سرریز با زاویه 150 درجه، دارای بیشترین افزایش ضریب آبگذری در حدود 5/8 درصد میباشد. با افزایش زاویه رأس از 30 به 150 درجه، محدوده فشار حداقلی، از نوک سرریز دور شده و به سمت پایین دست پیشروی میکند. بیشترین مقدار فشار در پایین دست سرریز برای سرریز با زاویه راس 120 درجه و با مقدار 1100 پاسکال مشاهده گردید. فشار کمینه 10 پاسکال نیز، در محدوده کوچکی از سرریز 150 درجه حاصل شد. با نزدیک شدن به نوک سرریز، جریان توأمان از کناره و نوک سرریز عبور کرده و دارای مقادیر سرعت زیادی است. بیشینه سرعت طولی با مقدار 53/1 متر بر ثانیه در سرریز 90 درجه مشاهده گردید.

https://www.waterjournal.ir/article_88631_cad7596d55a115a2fd4a72a8b93fe60c.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Three-dimensional numerical investigation of flow pattern changes in two successive diverged and converged bends in a meandering reach of a natural river by SSIIM.2 model بررسی عددی سه بعدی تغییرات الگوی جریان در دو قوس متوالی همگرا و واگرا از یک رودخانه طبیعی با استفاده از مدل SSIIM.2 66 81 88670 10.22125/iwe.2019.88670 FA روح الله کریمیان کاکلکی علوم و مهندسی آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد افشین هنربخش مهندسی و مدیریت آبخیز رضا شمس قهفرخی گروه مهندسی عمران دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهرکرد، علیرضا داودیان دهکردی دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، ایران مهدی پژوهش گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه شهرکرد Journal Article 2019 06 12 Investigation of the flow pattern in meandering rivers is much more complicated than straight ones. Also, most rivers in the path of bends are not uniform due to channel width variations. Therefore, the use of a robust numerical model for simulating flow pattern in rivers is necessary. In this research, SSIIM three-dimensional numerical model was used to simulate the flow pattern in a meandering reach of the Doab river in Chaharmahal and Bakhtiari province. For this purpose, after doing field measurements and model calibration the velocity values calculated by the model were compared with the measured values in a relatively uniform section of bend by using RMSE and MAPE error criteria. Results obtained showed that the values of these two criteria are 0.081 and 0.075, respectively. This indicates that the model performance is good. Moreover, various flow characteristics including vertical and horizontal velocity profiles, the velocity lines in longitudinal and transverse directions and also the distribution of bed shear stress in location of two converged and diverged the bends are compared. The results of this study indicate that velocity values in longitudinal direction in converged bend is higher than diverged one. the high accuracy of the model in the study of flow pattern in the river bend. Furthermore, the density of the stream lines and the values of bed shear stress at the interval reach of two bends are maximum. As result, it can be said that flow pattern simulated well with the model بررسی الگوی جریان در رودخانه‌های پیچانرودی بسیار پیچیده تر از رودخانه های مستقیم است. همچنین اکثر رودخانه‌ها در مسیر قوس‌ها به لحاظ تغییرات عرض کانال یکنواخت نیستند. لذا، استفاده از یک مدل عددی قوی ‌برای شبیه سازی الگوی جریان در رودخانه ها ضروری است. در این تحقیق از مدل عددی سه بعدی SSIIM جهت شبیه‌ الگوی جریان در بازه پیچانرودی از رودخانه دوآب واقع در استان چهارمحال و بختیاری استفاده شد. برای این منظور پس انجام اندازه گیری های میدانی و واسنجی مدل، ‌مقادیر سرعت محاسبه شده توسط مدل با مقادیر اندازه گیری شده سرعت در مقطعی از یک قوس نسبتاً یکنواخت از رودخانه با استفاده از معیارهای خطای RMSE و MAPE مقایسه شد. نتایج بدست آمده نشان داد که مقادیر این دو معیار به ترتیب برابر 081/0 و 075/0 می باشند. این موضوع نشان می دهد که کارایی مدل خوب می باشد. علاوه بر این خصوصیات مختلف جریان شامل پروفیل‌های سرعت عمودی و طولی، خطوط سرعت در جهات طولی و عرضی و همچنین توزیع تنش برشی بستر در محل دو قوس همگرا و واگرا مقایسه گردید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که مقادیر سرعت در جهت طولی در مقاطع انتخابی، در قوس همگرا بیشتر از قوس واگرا ‌می‌باشد. همچنین تراکم خطوط جریان و مقادیر تنش برشی بستر در بازه حدفاصل دو قوس حداکثر می باشند. بنا بر این میتوان کفت که الگوی جریان بخوبی توسط مدل شبیه سازی گردیده است.

https://www.waterjournal.ir/article_88670_373477881f31f0f9c945344731341a25.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Optimizing coefficients of Sediment rating curve equation using Genetic Algorithm (Case study: Ghazaghli and Bagh‌ abbasi stations) بهینه‌سازی ضرایب معادله سنجه رسوب با استفاده از الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی: ایستگاه‌های قزاقلی و باغ‌عباسی) 82 98 88672 10.22125/iwe.2019.88672 FA فرزانه ناصرص گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه فردوسی محمود اذری گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران، محمد تقی دستورانی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2019 06 12 Abstract: The proper estimation of sediment yield of rivers is important for planning and managing water resources. Various methods have been developed to determine the relationship between discharge and sediment concentration. Sediment rating curve is one of the most common methods for estimating the suspended sediment yield in rivers, which is always associated with a large error. In order to improve estimation of sediment yield using sediment rating curve, the equation coefficients can be optimized using artificial intelligence methods. The purpose of this research is to use a genetic algorithm to optimize the Sediment rating equation coefficients for Gorganroud river (Ghazaghli station) and Fariman river (Bagh Abbasi station). With this aim in mind, discharge and suspended sediment concentration data have been acquired for the stations. Sediment rating curve equation was calculated for each station with training data. Then an optimal coefficient of equation was achieved using genetic algorithm model defined in MATLAB 2017 software. The study results showed that the genetic algorithm model for Ghazaghli and Bagh Abbasi stations had a better performance than the sediment rating curve with the Nash-Sutcliff coefficient of 0.5 and 0.72 and coefficient of determination of 0.5 and 0.89, respectively. Also, the genetic algorithm for Bagh Abbasi Station with the limited samples has better accuracy than the sediment rating curve method. The study results indicate a high performance of the genetic algorithm in optimizing the coefficients of Sediment rating curve equation, especially in low data stations. برآورد صحیح غلظت رسوبات رودخانه‌ها برای برنامه‌ریزی و مدیریت پروژه‌های منابع آب اهمیت دارد.روشهای مختلفیبرایتعیینارتباطبیندبیجریانومقداررسوبتوسعهیافته است.منحنی سنجهرسوب یکیاز متداول‌ترینروش‌هایبرآوردرسوبمعلقرودخانه‌هامیباشد که با خطای زیادی همراه است.بهمنظورتخمین‌بهترمیزانرسوببا منحنیسنجه،می‌توان ضرایباینمعادلهرابا روشهای هوش مصنوعی بهینه کرد.هدفاینتحقیقاستفادهازالگوریتمژنتیک برایبهینهسازی ضرایبمعادلهسنجهرسوب رودخانههای گرگانرود ( ایستگاه قزاقلی) و فریمان( ایستگاه باغ عباسی) میباشد. بدین منظور، آماردبی جریانوغلظت رسوب معلقبرای سالهای 1388-1350برای ایستگاه قزاقلی و سالهای 1388-1347 برای ایستگاه باغعباسی اخذ شد و منحنیسنجه رسوب با استفاده از 70 درصد دادهها به عنوان دادههای آموزش بهدست آمد. به منظور بهینهسازی ضرایب، مدلالگوریتمژنتیکدر نرم‌افزارMATLAB2017برنامهنویسیشد.نتایجبه‌دست‌آمدهنشان دادکهمدلالگوریتمژنتیک برای ایستگاه قزاقلی و باغعباسی به ترتیب با ضریب نش-ساتکلیف 5/0، 72/0و ضریب تعیین 5/0 و 89/0 عملکرد بهتری نسبت به منحنی سنجه رسوب داشته است. همچنین الگوریتم ژنتیک برای ایستگاه باغعباسی با تعداد نمونه کم از دقت بهتری نسبت به روش منحنی سنجه برخوردار است. نتایج دلالت بر کارایی مناسب الگوریتم ژنتیک در بهینهسازی رابطه دبی و رسوب به ویژه در ایستگاههای با داده کم دارد.

https://www.waterjournal.ir/article_88672_fb0c30dd0a0635c49a17e7f361525511.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Calibration of TRMM 3B43 precipitation data in Hormozgan province واسنجی داده های باران سری 3B43 ماهواره TRMM در استان هرمزگان 99 112 88673 10.22125/iwe.2019.88673 FA مریم صفوی گردینی گروه مهندسی آب، کارشناسی ارشد دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل معصومه دلبری گروه مهندسی آب. دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل میثم امیری هیئت علمی پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، دانشگاه زابل جمشید پیری دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل Journal Article 2019 06 12 Precipitation is one of the important climatic parameters in hydrological models. Therefore, the accurate estimation of its amount and spatial distribution in a watershed is of great importance. In recent years, due to the limited number of raingage stations especially in mountainous areas, the use of satellite precipitation data as an effective tool for predicting regional distribution of rainfall has gained lots of attention by the researchers. In the present study, the accuracy of TRMM 3B43 data, which is one of the TRMM products, was evaluated in 40 raingage stations and 9 synoptic stations in Hormozgan province in a monthly scale. Comparison of satellite data with the observation data was performed for the time period 1998-2012. To assess the agreement between TRMM rainfall data with observation data, the statistical criteria including Spearman correlation coefficients (Rs), Pearson correlation coefficient (Rp), mean absolute error (MAE), root mean square error (RMSE) and mean square error (MSE), as well as probability of detection (POD), false alarm ratio (FAR), true skill statistics (TSS) and critical success index (CSI) were used. Based on the results, the highest value of POD (1) was observed in August and the lowest POD (0.92) was obtained in May. Moreover, the highest FAR (0.91) and the lowest CSI (0.08) were observed in May, and the lowest FAR (0.16) and the highest CSI (0.83) was obtained in January. In addition, the highest Rp (0.64) and Rs (0.76) were seen in December while the lowest Rp and Rs were occurred in April, May and July. These results indicate that the TRMM satellite has the highest accuracy of predicting rainfall in winter and spring while it has the lowest performance in summer. In other words, the TRMM satellite is able to predict rainfall in cold months better than in warm months of the year. The results also showed that TRMM overestimates rainfall in most months of the year, however the results were significantly improved after calibration especially in August and December as seen in spatial distribution maps. بارش یکی از پارامترهای مهم اقلیمی موثر در مدلهای هیدرولوژیکی است. لذا برآورد صحیح مقدار و توزیع مکانی آن در یک حوزه آبخیز از اهمیت زیادی برخوردار است. در سال های اخیر به دلیل تعداد و تراکم محدود ایستگاههای بارانسنجی در سطح کشور و نبود ایستگاه در مناطق کوهستانی و صعب العبور، استفاده از داده های ماهواره ای بارش به عنوان ابزاری موثر در پیش بینی توزیع مکانی منطقه ای بارش مورد توجه محققین قرار گرفته است. در پژوهش حاضر به بررسی صحت دادههای بارشی3B43 TRMMکه یکی از محصولات بارشی ماهواره TRMM است در 40 ایستگاه باران سنجی و 9 ایستگاه سینوپتیک استان هرمزگان در مقیاس ماهانه پرداخته شد. مقایسه بین دادههای ماهوارهای و مشاهدهای در ایستگاههای منتخب واقع در دوره آماری 1998-2012 انجام شد. برای ارزیابی میزان انطباق بارندگی برآوردشده توسط ماهوارة TRMM با مقادیر مشاهده ای در ایستگاه های بارانسنجی و سینوپتیک از معیارهای آماری شامل ضرایب همبستگی اسپیرمن (Rs)، ضریب همبستگی پیرسون (Rp)، میانگین مطلق خطا (MAE)، ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) و میانگین مجذور خطا (MSE)، و نیز شاخص های مطابقت (POD, FAR, TSS و CSI) استفاده شد. براساس نتایج به دست آمده، بیشترین مقدار شاخص POD (1) در ماه آگوست و کمترین مقدار آن (92/0) در ماه می برآورد شد. از طرفی بیشترین مقدار شاخص FAR (91/0) و کمترین مقدار شاخص CSI (08/0) در ماه می، و همچنین کمترین مقدار شاخص FAR (16/0) و بیشترین مقدار شاخص CSI (83/0) در ماه ژانویه برآورد شد. علاوه بر این ها، بیشترین مقدار ضریب همبستگی پیرسون (64/0) و اسپیرمن (76/0) در ماه دسامبر و کمترین آن ها در ماه های آپریل، می و جولای اتفاق افتاد. این نتایج نشان می دهد که بیشترین دقت ماهواره TRMM در فصل های زمستان و بهار و کمترین آن، در تابستان اتفاق افتاده است. بعبارت دیگر، ماهواره TRMM توانسته است وقوع بارندگی در ماه های سرد سال را بهتر از ماه های گرم سال پیش بینی کند. همچنین نتایج نشان داد دادههای TRMM در اکثر ماه های سال مقدار باران را بیشتر برآورد می کند که پس از واسنجی، با توجه به نقشه های پهنه بندی ماه های آگوست و دسامبر بهبود قابل ملاحظه ای در تخمین بارش توسط ماهوارة TRMM اتفاق افتاد.

https://www.waterjournal.ir/article_88673_7f8d61290a0aa6ec39dbe67415490aff.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Using of Invasive Weed Optimization Algorithm and Genetic Algorithm for Optimization of Conjunctive Operation of Tazeran Dam به کارگیری الگوریتم علف‌های هرز مهاجم (IWO) و الگوریتم ژنتیک (GA) در بهینه‌سازی بهره‌برداری تلفیقی از سد طازران 113 124 88676 10.22125/iwe.2019.88676 FA رضا زارعی سازه‌های آبی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران حسام قدوسی عضو هیات علمی گروه مهندسی آب دانشگاه زنجان کاظم شاهوردی سازه‌های آبی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران Journal Article 2019 06 12 One of the most important issues in water resources management, is the optimal operation of dam reservoirs. In this research metaheuristic invasive weed optimization algorithm was used to find optimal water allocation strategies for a period of 10 years in Tazeran dam that located in the west of Iran. The developed model in this research is provided for optimal operation in the present state of cropping pattern. The downstream field of Tazeran dam are divided into two zones consist of Tazeran and Evandeh. The defined objective function is to minimize total deficiencies during the simulation period. In order to investigate the reservoir performance indicators of time reliability, percentage to provide volume and vulnerability is used. The results of IWO algorithm also compared with the results of the Genetic algorithm method. Due to the inadequate and inappropriate distribution of Tazeran river flow, simulations have been done in two states, use of surface water flows alone and the combination of surface and underground water flow. Result shows that using IWO and GA method and use of surface and ground water simultaneously, Tazeran dam is able to provide 77.2% and 76.24% of the total downstream of water requirement. Also, reliability and vulnerability indicators in Tazeran region are 55.45% and 33%, respectively, in the IWO method and 52.72% and 41% in the GA method. یکی از مهمترین مسائل در مدیریت منابع آب، مسئله بهرهبرداری بهینه از مخازن میباشد. در این پژوهش از الگوریتم فرا ابتکاری علف هرز مهاجم (IWO) برای یافتن استراتژیهای تخصیص بهینه آب در سیستم تک مخزنه سد طازران واقع در غرب کشور برای یک دوره 10 ساله استفاده شده است. مدل توسعه یافته در این تحقیق برای بهرهبرداری بهینه در حالت الگوی کشت وضع موجود تهیه گردیده است. اراضی پاییندست سد به دو منطقه طازران و ایونده تقسیم میشوند. تابع هدف تعریف شده حداقلسازی کل کمبودها در طول دوره شبیهسازی میباشد. بهمنظور بررسی عملکرد مخزن از شاخصهای قابلیت اعتماد زمانی، تأمین حجمی و آسیبپذیری استفاده شده است. نتایج حاصل از الگوریتم مورد بررسی با نتایج حاصل از الگوریتم ژنتیک(GA) مورد مقایسه قرار گرفته است. به دلیل عدم کفایت و همچنین توزیع نامناسب جریان رودخانه طازران، شبیهسازیها در دوحالت استفاده از جریان آبهای سطحی به تنهایی و تلفیق آبهای سطحی و زیرزمینی انجام گرفته است. با توجه به نتایج بهدست آمده مشخص گردید که با استفاده از روشهای IWO و GA و استفاده همزمان از آبهای سطحی و زیرزمینی منطقه، این سد به ترتیب قادر به تأمین 2/77درصد و 24/76 درصد از نیاز کل اراضی پاییندست منطقه طازران میباشد. شاخصهای اعتمادپذیری و آسیب پذیری در منطقه طازران نیز بهترتیب برابر 45/55 و 33 درصد در روش IWO و 72/52 و 41 درصد در روش GA میباشند. واژههای کلیدی: الگوریتم علف هرز، اعتمادپذیری، بهرهبرداری بهینه، منابع آب

https://www.waterjournal.ir/article_88676_18e65b5eee7fa932b048ae301974c6bc.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Simulation of climate change effects on potato crop yield using AquaCrop plant growth model بررسی خشکسالی درنیمه جنوبی استان گلستان با استفاده از روش تجزیه به عامل‌ها و GIS 125 142 88677 10.22125/iwe.2019.88677 FA ام البنی محمدرضاپور گروه مندسی آب، دانشگاه زابل، زابل، ایران میثم امیری پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، گروه پژوهشی مدیریت منابع آب محبوبه ابراهیمی گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران. امین امینی راکان مهندسی منابع آب، دانشکده آب وخاک – گروه مهندسی آب، دانشگاه زابل Journal Article 2019 06 12 This study was carried out using AquaCrop plant growth model to simulate potato crop yield in irrigation levels of 100, 80 and 65 percent of plant water requirement under climate change conditions in Shahrekord region. The data of two years of 2013 and 2014 were used to calibrate and validate the AquaCrop plant growth model. In order to investigate the effect of climate change on product yield, the output data of the HadCM3 general circulation model under two scenarios A2 and B1 for the periods 2011- 2030 and 2046-2065 are downscaled using LARS-WG model and used as inputs of the growth model. Based on the results, the simulation of potato yields with the AquaCrop plant growth model was carried out with high precision so that the average difference between observed and simulated values in calibration and validation stage was 0.56 and 0.68 ton/ha, respectively. Also, the mean absolute error (MAE) for simulating minimum temperature, maximum temperature, sunshine hours and precipitation with LARS-WG model was 0.05, 0.03, 0.01 and 0.16, respectively which reflects the good performance of the model in producing climate data for the future periods. Simulation results showed that the potato yield for the periods 2011-2030 and 2046-2065 under the A2 scenarios was 15.8 and 24.5 percent, respectively, and under B1 scenario, 11.8 and 22.4 percent increase compared to the base period. Also, for I80 and I65 treatments, the yield value decreases in both the future periods and the two scenarios campared to the base period. بی‌تردید شناخت و درک هرچه بیشتر پدیده خشکسالی و الگوی توزیع جغرافیایی آن منجر به مدیریت بهتر و مناسب‌تر تغییرات به وجود آمده و درنهایت کاهش اثرات ناشی از آن خواهد گشت. در این پژوهش به‌منظور پهنهبندی (منطقه بندی) خشکسالی نیمه جنوبی استان گلستان از شاخص خشکسالی بارش استاندارد ([1]SPI) و روش تجزیه به عامل‌ها (PC) استفاده شده است. برای این منظور از داده‌های بارندگی ماهانه 16 ایستگاه هواشناسی با پراکنش مناسب در منطقه طی یک دوره 43 ساله از سال 93-1350 استفاده شد. شاخص بارش استاندارد، برای هر یک از ایستگاه‌های منتخب در دو مقیاس 3 و 12 ماهه محاسبه گردید. تجزیه به عامل‌های مربوط به داده‌های SPI برای پهنه‌بندی منطقه از نظر خشکسالی با استفاده از آنالیز اجزای اصلی صورت گرفت. نتایج تجزیه به مؤلفه‌های اصلی این شاخص در مقیاس سه‌ماهه و دوازده‌ماهه نشان داد که تعداد 6 عامل ویژه بزرگ‌تر از یک برای مقیاس سه ماهه و 7 عامل ویژه برای مقیاس دوازده ماهه وجود دارد که بیش از و58 72 درصد از واریانس کل را در مجموع برای شاخص 3 و 12 ماهه توجیه می‌کند. جهت تعیین و تشخیص مناسب بودن داده‌ها برای تحلیل عاملی از دو روش KMO و روش کرویت-بارتلتاستفاده شد، که نتایج این آزمون‌ها نشان داد، تحلیل عاملی برای شناسایی ساختار مدل در منطقه مورد مطالعه مناسب است. درنهایت بررسی‌ها نشان داد پس از چرخش SPI در مقیاس سه‌ماهه ودوازده‌ماهه با روش واریامکس نرمالیزه با توجه به ضرایب عامل‌ها، استان گلستان به 6 ناحیه متمایز از نظر شاخص 3 ماهه و 7 ناحیه از نظر شاخص 12 ماهه تفکیک‌شده است که می‌توان در اتخاذ تصمیمات مدیریتی مشترک و بهنگام از لحاظ موضوع خشکسالی و کاهش عواقب ناشی از آن با شناخت بیشتر در مورد نحوی پراکنش این پدیده در سطح استان مورداستفاده قرار گیرد.

https://www.waterjournal.ir/article_88677_b8a09e3368e35ed888526190b3c79d07.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Simulation of climate change effects on potato crop yield using AquaCrop plant growth model شبیه‌سازی تأثیر تغییر اقلیم بر عملکرد محصول سیب‌زمینی با استفاده از مدل رشد گیاهی AquaCrop 143 158 88679 10.22125/iwe.2019.88679 FA زهره ایزدی گروه مهندسی علوم آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران علی حیدر نصرالهی گروه مهندسی علوم آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران بیژن حقیقتی بروجنی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهار محال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد، ایران Journal Article 2019 06 12 This study was carried out using AquaCrop plant growth model to simulate potato crop yield in irrigation levels of 100, 80 and 65 percent of plant water requirement under climate change conditions in Shahrekord region. The data of two years of 2013 and 2014 were used to calibrate and validate the AquaCrop plant growth model. In order to investigate the effect of climate change on product yield, the output data of the HadCM3 general circulation model under two scenarios A2 and B1 for the periods 2011- 2030 and 2046-2065 are downscaled using LARS-WG model and used as inputs of the growth model. Based on the results, the simulation of potato yields with the AquaCrop plant growth model was carried out with high precision so that the average difference between observed and simulated values in calibration and validation stage was 0.56 and 0.68 ton/ha, respectively. Also, the mean absolute error (MAE) for simulating minimum temperature, maximum temperature, sunshine hours and precipitation with LARS-WG model was 0.05, 0.03, 0.01 and 0.16, respectively which reflects the good performance of the model in producing climate data for the future periods. Simulation results showed that the potato yield for the periods 2011-2030 and 2046-2065 under the A2 scenarios was 15.8 and 24.5 percent, respectively, and under B1 scenario, 11.8 and 22.4 percent increase compared to the base period. Also, for I80 and I65 treatments, the yield value decreases in both the future periods and the two scenarios campared to the base period. این پژوهش با استفاده از مدل رشد گیاهی AquaCrop به‌منظور شبیه‌سازی عملکرد محصول سیب‌زمینی در سطوح آبیاری 100، ۸۰ و 65 درصد نیاز آبی گیاه تحت شرایط تغییر اقلیم در منطقه شهرکرد انجام شد. از دادههای دو سال زراعی ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳ برای واسنجی و صحت‌سنجی مدل رشد گیاهی AquaCrop استفاده گردید. برای بررسی تأثیر تغییر اقلیم بر عملکرد محصول، داده‌های خروجی مدل گردش عمومی HadCM3 تحت دو سناریویA2 و B1 برای دورههای 2030-2011 و 2065-2046 توسط مدل آماری LARS-WG ریزمقیاسنمایی و به‌عنوان ورودی‌های مدل رشد به‌کار برده شد. براساس نتایج، شبیه‌سازی عملکرد سیب‌زمینی با مدل رشد گیاهی AquaCrop با دقت بالایی صورت گرفت به‌طوری که متوسط اختلاف بین مقادیر مشاهداتی و شبیه‌سازی شده در مرحله واسنجی و صحت‌سنجی به‌ترتیب 56/0 و 68/0 تن بر هکتار بدست آمد. همچنین میانگین خطای مطلق (MAE) برای شبیه‌سازی دمای حداقل، دمای حداکثر، ساعات آفتابی و بارش با مدل LARS-WG به‌ترتیب 05/0 ، ۰3/0، 01/0 و 16/0 بدست آمد که بیانگر کارایی خوب مدل در تولید دادههای اقلیمی برای دوره‌های آتی میباشد. نتایج شبیه‌سازی نشان داد که عملکرد سیب‌زمینی برای دوره‌های 2011-2030 و 2065-2046 تحت سناریو A2 به‌ترتیب 8/15 و 5/24 درصد و تحت سناریو B1 به‌ترتیب 8/11 و 4/22 درصد نسبت به دوره پایه افزایش مییابد. همچنین برای تیمارهای I80 و I65 مقدار عملکرد در هر دو دوره آتی و هر دو سناریوی اقلیمی نسبت به دوره پایه کاهش نشان میدهد.

https://www.waterjournal.ir/article_88679_14a8a3cb9047493efaaafb7c6d7770f0.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Comparison of water requirement and crop coefficient first and second crops of rice varieties of Tarom Hashemi (Khazar Abad area) مقایسه نیاز آبی و ضریب گیاهی کشت‌های اول و دوم برنج رقم طارم هاشمی (منطقه خزر آباد) 159 167 88680 10.22125/iwe.2019.88680 FA مریم بابایی آبیاری زهکشی دانشگاه تهران-پردیس ابوریحان محمود مشعل مهندسی آب دانشگاه تهران پردیس ابوریحان علی شاهنظری مهندسی آب دانشگاه تهران پردیس ابوریحان 0000-0003-1135-8174 بهزاد آزادگان مهندسی آب دانشگاه تهران پردیس ابوریحان Journal Article 2019 06 12 More than 75% of the rice cultivated land is located in the northern provinces of Mazandaran, Gilan and Golestan. In recent years, the second cultivation of rice has been developed. This research was carried out in Mazandaran province, Khazarabad region of Sari, for the Premature varieties of local Tarom during two seasons for second cultivation in (2016 and 2017). In this study, triplicate overflow was used to measure inlet and outflow discharges. Three lysimeter were used to determine the water requirement of the fields. The water requirement was calculated from the input difference, which included the amount of water input that was calculated by overflow, as well as rainfall and output, including (evapotranspiration, permeability of the lateral submerged area and drainage water) Also, the irrigation of three stages of crop, reproductive and rearing for the first crop of (2015) was estimated to be 1.10, 1/5, 1/2 The coefficient for the second cultivation of (2016) was ./98, 1.4, 1.03, and the second planting factor of 2017 was ./95, 1.34, 1/01 respectively. The results show that the amount of water requirement in the second cultivation of 2016 and 2017 is 33%, 27% less than the first crop of 2015 respectively. Also, the average of crop factor in three stages of growth in the second cultivation of 2016 and 2017 was 10% and 12%, respectively, compared to the first one of 2015. Therefore, in regions where there is a good level of rainfall during the second crop, it is possible to recommend the second crop of rice. بیش از ۷۵ درصد اراضی زیر کشت برنج کشور در استانهای شمالی یعنی مازندران، گیلان و گلستان قرار دارند. در سالهای اخیر کشت دوم برنج توسعه یافته است بنابراین تعیین مقدار آب مورد نیاز کشت دوم برنج برای برنامهریزی منابع آب ضروری است. این پژوهش، در استان مازندران، منطقه خزرآباد شهرستان ساری، برای واریته زودرس طارم هاشمی طی دو فصل زراعی در سالهای 1395و 1396 انجام پذیرفت. در این پژوهش برای اندازهگیری دبیهای ورودی و خروجی به تیمارها از سرریز مثلثی و برای تعیین نیاز آبی مزارع از سه عدد لایسیمتر استفاده شد. نیاز آبی از تفاضل ورودی که شامل میزان آب ورودی و همچنین بارندگی و خروجی که شامل (تبخیر-تعرق، نفوذ عمقی فرونشت جانبی و آب خروجی از زهکش) میباشد، محاسبه شد. بدین ترتیب میزان کل نیاز آبی برای کشت اول (سال 1394) و کشت دوم (سال‌های 1395و1396) بهترتیب، 381، 119 و 134 میلیمتر اندازهگیری شد. همچنین ضریبگیاهی سه مرحله رویشی، زایشی و رسیدن برای کشت اول سال 1394 به‌ترتیب 10/1، 5/1، 2/1 برآورد گردید. این ضریب برای کشت دوم سال 1395 به‌ترتیب 98/0، 4/1، 03/1 و ضریب گیاهی کشت دوم سال 1396 نیز بهترتیب، 95/ ، 3/1، 01/1 برآورد گردید. نتایج نشان میدهد میزان نیاز آبی در کشت دوم برای سالهای 1395و 1396 نسبت به کشت اول بهترتیب به میزان 33% و 27% کمتر است. همچنین میزان میانگین ضریب گیاهی در سه مرحله رشد در کشت دوم برای سالهای 1395 و 1396 نسبت به کشت اول به‌ترتیب به میزان 10% و 12% کمتر است. لذا در مناطقی که دارای میزان مناسبی از بارندگی در زمان کشت دوم باشد میتوان کشت دوم برنج را توصیه نمود

https://www.waterjournal.ir/article_88680_c2c763e148211c9aab4a3c8bf8c02ae4.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Interaction effects of nitrogen and irrigation water on yield and water and nitrogen use efficiency of tomato in Bushehr province اثرات متقابل نیتروژن و آب آبیاری بر عملکرد و کارآیی مصرف آب و نیتروژن در گوجه‌فرنگی در استان بوشهر 168 181 88682 10.22125/iwe.2019.88682 FA مختار زلفی باوریانی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران. ناصر رشیدی پژوهشی، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، مهرداد نوروزی پژوهشی، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر پرویز بیات پژوهشی، بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران Journal Article 2019 06 12 There are a separate and combined effects of nitrogen and water, as most important factors, on plant growth. This experiment was conducted to optimize the use of these inputs in drip-irrigated tomatoes to gain optimum quantitative and qualitative yield. The experimental design was RCBD as split manner with three replications in three years. Three irrigation treatments: 75, 100 and 125 percent of calculated irrigation water (IW), and four rates of nitrogen: 0, 75, 150 and 225 kgha-1 N were as main and subplot, respectively. The results showed that effects of each factor on yield, irrigation water use efficiency (IWUE) and nitrogen use efficiency (NUE) was induced by the other one. In treatments of 75%, 100% and 125% of IW, maximum yield, IWUE and NUE obtained from 75, 150 and 225 kgha-1 nitrogens, respectively. Increasing in water rates decreased IWUE in the absence or low rate of N, but increased it in presence of high rates of this nutrient. Although nitrogen application was associated with reduction in NUE, but high water rates improved it. Increasing in mean weight, vitamin C and nitrate concentration of the fruit were obvious by increasing in water and nitrogen rates. Fruit TSS was increased by N application and decreased by increasing water. It was concluded that nitrogen use management should be considered for efficient use of irrigation water in different irrigation regimes نیتروژن و آبیاری از مهم‌ترین فاکتورهای مؤثر در رشد گیاه می‌باشند که دارای اثرات متقابل شدیدی هستند. این پژوهش به منظور استفاده بهینه از این دو نهاده‌ در سیستم آبیاری قطره‌ای نواری در زراعت گوجه فرنگی به مدت سه سال اجرا شد. آزمایش بصورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی بود. فاکتور اصلی مقادیر آب آبیاری در سه سطح 75% ، 100% و 125% نیاز آبی و فاکتور فرعی نیتروژن در چهار سطح صفر، 75، 150 و 225 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که تأثیر هرکدام از فاکتورها بر عملکرد محصول و کارآیی مصرف آب و نیتروژن تحت تأثیر دیگری بود. در شرایط آبیاری براساس 75 ، 100 و 125 درصد نیاز آبی، به ترتیب 75، 150 و 225 کیلوگرم نیتروژن در هکتار بیشترین تأثیر را بر عملکرد محصول و کارآیی مصرف آب و نیتروژن داشت. افزایش مصرف آب آبیاری در عدم مصرف یا مصرف مقادیر کم نیتروژن با کاهش و در حضور مقادیر زیاد نیتروژن با افزایش کارآیی مصرف آب همراه بود. هرچند افزایش مصرف نیتروژن با کاهش کارآیی آن همراه بود، اما افزایش مصرف آب آبیاری سبب بهبود این پاسخ گیاهی شد. میانگین وزن میوه، ویتامین ث و نیترات میوه در اثر افزایش مصرف نیتروژن و سطوح آب آبیاری افزایش یافت. همچنین کاهش مواد جامد محلول میوه در اثر افزایش سطوح آب آبیاری و افزایش آن در اثر افزایش مصرف نیتروژن مشاهده شد. در نهایت می‌توان گفت که برای استفاده بهینه از آب آبیاری، مدیریت مصرف نیتروژن با توجه به رژیم آبیاری ضروری است.

https://www.waterjournal.ir/article_88682_0949baaf0ec2674bbe7f30c4972319a8.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Investigation of effect of influent concentration on cadmium removal in a fixed- bed column using adsorbent Conocarpus بررسی تأثیر غلظت جریان ورودی به ستون بستر ثابت بر روی حذف کادمیم توسط جاذب کنوکارپوس 182 194 88684 10.22125/iwe.2019.88684 FA پژمان پورمحمدی دانشگاه رازی کرمانشاه. معصومه فراستی استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه. بهنام فرهادی مقداد پیر صاحب دانشگاه علوم پژشکی، دانشکده بهداشت محیط، کرمانشاه Journal Article 2019 06 12 The presence of heavy metals in the environment due to their harmful effects on human health, regarded as a problem. Today, high-performance biosorbents for wastewater treatment containing heavy metals such as cadmium were developed and are preferable than other absorbents. The aim of this study was investigation of effect of influent concentration on cadmium removal in a fixed- bed column using adsorbent Conocarpus. Conocarpus was prepared from waste vegetable of DEHLORAN city gardens and surface structure of absorbent was investigated. In this study, the effect of influent concentration on cadmium removal wasinvestigatedand Adams- Bohart and Thomas models were used to the column adsorption modeling. Physical characteristics results showed that the adsorbent has deep pores and complex, intricate, uneven and irregular surface of filamentary structure. The results of breakthrough curves review showed that in higher concentrations, breakthrough time of bed was decreased. breakthrough curves slope increased and breakthrough volume decreased with increasing initial cadmium concentration. Also Adams- Bohart model has a better fit of the column data حضور فلزات سنگین در محیط زیست به دلیل آثار مضر آنها بر سلامت انسان، بعنوان یک مشکل تلقی میگردد. امروزه جاذب های گیاهی با عملکرد بالا برای تصفیه فاضلاب حاوی فلزات سنگین از جمله کادمیم توسعه یافته و نسبت به بقیه جاذبها ارجحیت دارند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تغییر غلظت جریان ورودی به ستون بر حذف کادمیم بوسیله جاذب کنوکارپوس میباشد. کنوکارپوس از مواد زائد گیاهی باغهای شهر دهلران تهیه و ساختار ظاهری جاذب بررسی شد. در مطالعه حاضر تأثیر غلظت ورودی به ستون بر جذب کادمیم توسط جاذب کنوکارپوس بررسی و از دو مدل آدامز- بوهارت و توماس برای مدلسازی دادههای ستون جذب استفاده شد. نتایج بررسی خصوصیات ظاهری نشان داد که سطح جاذب دارای گودی‌های عمیق بوده و جاذب مورد مطالعه دارای ساختاری پیچیده، درهم، ناهموار و نامنظم میباشد. نتایج بررسی منحنیهای شکست نشان داد که در غلظتهای بالاتر، شکست بستر در طی زمان کمتری اتفاق می افتد. با افزایش غلظت ورودی به ستون، منحنیهای شکست دارای شیب بیشتر شده و حجم شکست کاهش مییابد. همچنین مدل آدامز- بوهارت دارای برازش بهتری از دادههای ستون جذب میباشد.

https://www.waterjournal.ir/article_88684_71f4d9b216adae85ae8a4cab5cd39111.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Comparison of the Effect of Equal Weights Parameters and Weighted Parameters by Use of Shannon Entropy Theory on Water Quality Index (Case Study: Fasa Plain) مقایسه تاثیر پارامترهای هم‌وزن و پارامترهای وزن‌دار شده به روش تئوری آشفتگی در نتایج شاخص کیفیت آب(مطالعه موردی: دشت فسا) 196 211 88686 10.22125/iwe.2019.88686 FA امیرحسین پارسامهر گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه فسا، فسا، ایران محمد زارع گروه مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. زهرا خسروی ، گروه مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران علیرضا پورباقری گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه فسا، فسا، ایران Journal Article 2019 06 12 One of the methods to determine the water quality is applying water quality index. This comprises several parameters with different effects on water quality. Therefore, one important problem is to calculate the exact value for each of the parameters. The purpose of the present study is to compare the effects of equal weights and weighted parameters on the results of water quality index in Fasa plain employing Entropy theory. To this end 9 Chemical parameters from 55 groundwater samples were investigated and ranked using the water quality index. Then, the weight of the parameters was calculated with the weights that obtained by the Shannon Entropy method. Thereafter, the significant difference was investigated between two groups. In order to determine the efficiency of each of these two methods, the Spearman's correlation was employed between the rating of wells quality in two methods and the rating of wells quality which was calculated by Sholer diagram. At the end, the clustering and qualitative zoning of wells were plotted. The results showed that there was a significant difference between the results of the water quality index whose weights obtained from the equal weights method and Shannon Entropy method in 0.01 level. Also, the high correlation (0.926) between ratings of wells quality by Sholer diagram method and ratings of wells quality was obtained by Shannon Entropy method indicates the high significance of this method in calculating water quality index. یکی از روشهای تعیین کیفیت آب، استفاده از شاخص کیفیت آب است. پارامترهای بسیاری در این شاخص استفاده میشود که اهمیت هر یک از آنها در تعیین کیفیت آب یکسان نیست. بنابراین یکی از مهمترین مسائل پیش روی محققین، محاسبه میزان اهمیت هر یک از پارامترهای مورد بررسی است. هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر پارامترهای با وزن یکسان و پارامترهای وزندار شده به روش تئوری آشفتگی در نتایج کیفیت آب دشت فسا بود. برای این منظور وزن 9 پارامتر شیمیایی 55 نمونه آب زیرزمینی، یکبار به صورت برابر و بار دیگر با وزنهای بدست آمده از روش تئوری آشفتگی (آنتروپی شانون) محاسبه شدند. سپس با استفاده از آنالیزهای آماری، وجود یا عدم وجود تفاوت معنیدار در نتایج کیفیت آب حاصل از دو گروه (وزن های یکسان و وزن های متفاوت) مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه جهت تعیین کارایی هر یک از این دو روش، ضریب همبستگی رتبهای اسپیرمن بین رتبه کیفیت چاهها در روشهای مورد بررسی و رتبه کیفیت چاهها به روش دیاگرام شولر محاسبه شدند. در انتها نمودار خوشهبندی و پهنهبندی کیفی چاهها ترسیم گردید. نتایج نشان داد در سطح 01/0 بین نتایج شاخص کیفیت آب حاصل از وزنهای یکسان با نتایج شاخص کیفیت آب که به روش آنتروپی شانون وزندار شده بود، تفاوت معنیداری وجود داشت. همچنین مقدار همبستگی 926/0 بین رتبههای کیفیت چاهها به روش دیاگرام با رتبههای کیفیت نمونهها به روش آنتروپی شانون، کارایی بالای این روش را در محاسبه شاخص کیفیت آب تایید کرد.

https://www.waterjournal.ir/article_88686_f57b31126c1435d431646de74a20d2f1.pdf

انجمن مهندسی آبیاری و آب ایران نشریه علمی پژوهشی مهندسی آبیاری و آب ایران 2251-7359 9 3 2019 05 22 Simulation of the quality process of Nahr shaaban irrigation channel using system dynamics approach شبیه‌سازی روند کیفی کانال آبیاری نهر شعبان با استفاده از روش تحلیل پویایی سیستم 212 223 88688 10.22125/iwe.2019.88688 FA حامد نوذری گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان سعید آزادی گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران ندا مازوجی گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2019 06 12 Using computer models in order to investigation of pollution changes in the rivers is essential. The first step in protecting water resources is the comprehensive awareness of their quality. So, in this research using system dynamics approach to developed computer model in the VENSIM programming environment, which can simulate the process of changing water quality in 468.8 m from the detector source. In order to calibrate and validate the model results, data collected from one of the irrigation channels of Nahavand (Nahr Shaaban) in Hamedan were used. After statistical analysis and calculation of RMSE, SE, MAE and R2, the fit between measured and simulated was calculated. In the irrigation channel, sodium chloride with electrical conductivity of 0.746 mmohs/cm was injected for 20 minutes and there were three sampling stations. The best fit of the model results with measured data was at the distance of 12.5 m (the first sampling station), and the lowest adaptation was in the second sampling station at the distance of 228 m from the injection source. The values of statistical indexes in the first sampling station were 0.35 mmohs/cm, 0.18, 0.13 mmohs/cm and 0.90, and at the second sampling station were 0.47 mmohs/cm, 0.24, 0.22 mmohs/cm and 0.81, respectively. The results showed that the model has good accuracy in simulation of water quality process. بهمنظور روندیابی کیفی رودخانهها و بررسی چگونگی تغییرات آلودگی در آنها، استفاده از مدلهای کامپیوتری ضروری میباشد. بدین منظور در این پژوهش به کمک روش تحلیل پویایی سیستم مدل کامپیوتری در محیط برنامهنویسی VENSIM بسط داده شد که بتواند روند تغییر کیفیت آب را در یک مسافت 8/468 متری از منبع تزریق ماده ردیاب شبیهسازی نماید. بهمنظور واسنجی و اعتباریابی نتایج مدل از دادههای جمعآوری شده یکی از کانالهای آبیاری درجه 3 شهرستان نهاوند (نهر شعبان) واقع در استان همدان استفاده گردید. پس از تجزیه و تحلیل آماری و محاسبه شاخصهای آماری جذر میانگین مربعات خطا (RMSE)، خطای استاندارد (SE)، میانگین خطای مطلق(MAE) و ضریب تبیین(R2) میزان برازش میان مقادیر واقعی و شبیهسازی شده محاسبه شد. در کانال آبیاری تزریق ماده کلرید سدیم با هدایت الکتریکی 746/0 میلیموس بر سانتیمتر به مدت 20 دقیقه صورت گرفت و در 3 ایستگاه با فواصل معین نمونهبرداری انجام پذیرفت. براساس نتایج بدست آمده، بهترین انطباق نتایج مدل با دادههای مشاهدهای در فاصلهی 5/16 متری از منبع تزریق و در ایستگاه اول، و کمترین انطباق در ایستگاه نمونهبرداری دوم در فاصلهی 228 متری از منبع تزریق بود. مقادیر شاخصهای آماری RMSE، SE، MAE و R2 در ایستگاه اول بهترتیب برابر با 35/0 میلیموس بر سانتیمتر ، 18/0، 13/0 میلیموس بر سانتیمتر و 90/0 و در ایستگاه دوم 47/0 میلیموس بر سانتیمتر ، 24/0، 22/0 میلیموس بر سانتیمتر و 81/0 برآورد گردید. نتایج نشان داد مدل حاضر در شبیهسازی روند کیفی آب از دقت خوبی برخوردار است.

https://www.waterjournal.ir/article_88688_60bebe844c31734aec6859123a5e95ae.pdf